Ίσως ο Εθνικοσοσιαλισμός θα μπορούσε να εκφραστεί με 4 λέξεις. ΑΙΜΑ - ΓΗ - ΤΙΜΗ - ΠΙΣΤΗ. Το Αίμα είναι το ποτάμι που τρέχει μέσα στα μέλη της Κοινότητος, ενώνοντάς τα μεταξύ τους και με τους κοινούς προγόνους και τους απογόνους. Η Γη είναι η ποτισμένη με αυτό το Αίμα και είναι αυτή που το έπλασε. Είναι ο ζωτικός χώρος της Κοινότητας. Η προσωπική Τιμή, είναι η βάση της Ηθικής του Εθνικοσοσιαλισμού, που καθορίζει και την Ηθική της Κοινότητος. Η Πίστη είναι η πρακτική έκφραση της προσωπικής Τιμής και του Καθήκοντος απέναντι στην Κοινότητα. Η Τιμή προσδιορίζει την Πίστη στις διαχρονικές Αξίες του Εθνικοσοσιαλισμού και της Ζωής.
Εθνικοσοσιαλισμός δεν σημαίνει καμιά φυλετική έχθρα - όπως οι διαστρεβλωτές και παραποιητές του θα ήθελαν. Αυτό είναι κάτι πέρα και έξω από τη φιλοσοφία του και μάλλον χαρακτηρίζει τους φιλελεύθερους καπιταλιστές αποικιοκράτες, τα λάθη των οποίων πληρώνουμε ακριβά σήμερα. Αυτό, για να πάψει η παραφιλολογία του «κακού ρατσιστή» που δέρνει «κακόμοιρους» τριτοκοσμικούς και που αποτελεί μια αγαπημένη θεματολογία των επικριτών του εθνικοσοσιαλισμού, των προπαγανδιστών του Συστήματος, αλλά και των ανεγκέφαλων γενικότερα. Ο Εθνικοσοσιαλισμός, απλώς εκφράζει την επιθυμία για όλες τις Φυλές, να εργαστούν για την ευημερία και την ανάπτυξή τους, αλλά και την προάσπιση της Φυλετικής τους υποστάσεως- ώστε να συνεχίσουν να υπάρχουν! Δεν θα γίνουμε ΠΟΤΕ οπαδοί μιας «ειρηνικής» γενοκτονίας της Φυλής μας, μέσω της φυλετικής αλλοιώσεως. Δεν θα βγάλουμε ΠΟΤΕ μόνοι μας τα μάτια μας, όσο κι αν το επιζητούν οι εχθροί της Φυλής μας και οι υποτακτικοί τους! Δεν θα αρνηθούμε ΠΟΤΕ το δικαίωμα στη Διαφορετικότητά μας , στην Ύπαρξή μας! Η Φυλή μας είναι η σχέση μας, ο δεσμός μας με τη Φύση και τη Λαϊκή Κοινότητα. Ο συνδυασμός της Φυλής και της Τιμής είναι Εθνικοσοσιαλισμός.
Ο Εθνικοσοσιαλισμός βασίζεται στην αγάπη προς το είδος, προς τη Φυσική Τάξη του Δημιουργού - όχι στο μίσος. Ιδεολογίες μίσους είναι τα αντιανθρώπινα συστήματα που μας εξουσιάζουν και που μας καταστρέφουν, γεμάτα απέχθεια προς κάθε τι αυθεντικώς αληθινό και ιερό για μας! Ο Άριος Φυλετισμός σέβεται όλες τις Φυλετικές Ομάδες, ως μέρος του Φυσικού όλου. Και δεν είναι λίγες οι φορές που έγιναν και συνεργασίες Λευκών Φυλετιστών με Μαύρους μουσουλμάνους, οι οποίοι θέλουν να αναπτυχθούν και να προοδεύσουν επίσης, δίχως να χάσουν την φυλετική τους ιδιαιτερότητα και την πολιτιστική τους παράδοση. Όμως, τα ελεγχόμενα ΜΜΕ, σκοπίμως παραποιούν τις Φυλετικές ιδέες και την Ουσία του Εθνικοσοσιαλισμού, δημιουργώντας και προβάλλοντας την παραπλανητική εικόνα του «εγκληματιών νεοναζί», με συνέπεια την διαιώνιση των αισχρών μύθων του Συστήματος, τον πλουτισμό της βιομηχανίας του θεάματος - αλλά και την συνακόλουθη δημιουργία εγκληματικών «wanna-be-ναζί»...
Λέγεται επίσης, από τους ανίδεους περί τα εθνικοσοσιαλιστικά, ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι «φασισμός» ή «ακροδεξιά»!!! Πρώτα πρώτα, ο Εθνικοσοσιαλισμός αρνείται τον τεχνητό διαχωρισμό του Εθνοφυλετικού Σώματος της Λαϊκής Κοινότητος σε «δεξιούς» και «αριστερούς». Έννοιες που ξεπεράστηκαν από την ίδια την ιστορική πραγματικότητα - αν ποτέ σήμαιναν κάτι ουσιαστικό... Ο Εθνικοσοσιαλισμός δεν μπορεί να περιοριστεί σε τόσο στενά και στενόμυαλα πλαίσια, επειδή το Επαναστατικό του Όραμα ξεπερνά τα ψεύτικα στερεότυπα του «παραδοσιακού» πολιτικού φάσματος. Φασισμός είναι το πολιτικό σύστημα του Benito Mussolini. Φασισμός και Εθνικοσοσιαλισμός έχουν πολλά κοινά, αλλά και ουσιαστικότατες διαφορές - δεν είναι συνώνυμα! Οι Φασίστες πιστεύουν στην υπεροχή του Κράτους και της προσαρμογής όλων σε μια άκαμπτη τεχνητή κοινωνική τάξη. Ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι η εκδήλωση και η εφαρμογή των Νόμων της Φύσεως στο πολιτικό πεδίο, πιστεύοντας στην συνεργασίας των τάξεων για την Λαϊκή Κοινότητα, που βρίσκεται σαφώς πάνω από το όποιο Κράτος (για περισσότερα βλ. «ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ», Μπενίτο Μουσολίνι). Φασισμός σήμερα τείνει να σημαίνει αυταρχισμός και μισαλλοδοξία. Υπό αυτήν την έννοια, περισσότερο φασίστες από οποιονδήποτε άλλον είναι οι «αντι-φασίστες».
Τρίτη 7 Οκτωβρίου 2008
Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2008
Θεόφιλος Γεωργιάδης
Ο Θεόφιλος γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου του 1957, στο χωριό Ευρύχου της Κύπρου. Ήταν το τρίτο κατά σειρά τέκνο του Χαράλαμπου (Πάμπου) και της Έλλης Γεωργιάδη και ο μοναδικός γιός ανάμεσα στα τέσσερα παιδιά της οικογενείας.
Φοίτησε για τρία χρόνια στο (τουρκοκρατούμενο σήμερα) Γυμνάσιο Νεαπόλεως, στη Λευκωσία και στη συνέχεια στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, απ'όπου αποφοίτησε το 1975. Μέχρι την τουρκική εισβολή του Ιούλη του 1974, η οικογένεια του διέμενε στο προάστειο Τράχωνας, βορείως της Λευκωσίας. Σήμερα ο Τράχωνας, κατέχεται από τις τουρκικές δυνάμεις του Αττίλα όπως και το 47% της Κύπρου.
Το 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο Θεόφιλος μαθητής του Λυκείου ακόμη, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του και μαζί με άλλους 200.000 Έλληνες της Κύπρου, να πάρει το δρόμο της προσφυγιάς. Ο μαζί με την οικογένειά του εγκαθίσταται στις ελεύθερες περιοχές της Μεγαλονήσου, σαν πρόσφυγας μέσα στην ίδια του την Πατρίδα.
Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ Χ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ μεγάλωσε σε μια οικογένεια ένθερμων Ελλήνων πατριωτών της Κύπρου και γαλουχήθηκε με τα νάματα και τα ιδανικά της Φιλοπατρίας, της Ελευθερίας, του Ανθρωπισμού και της Δημοκρατίας. Ο πατέρας του Χαράλαμπος (Πάμπος) Γεωργιάδης ήτο αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. και πολέμησε ενάντια στην τούρκικη ανταρσία στην Κύπρο, το 1963. Τα υπέροχα ιδανικά που ο Θεόφιλος ενσάρκωσε και σφράγισε με τη θυσία και το αίμα του, γεννήθηκαν μέσα σε αυτό ακριβώς το πατριωτικό οικογενειακό περιβάλλον.
Η Ελληνική ανατροφή και τα πικρά βιώματα της προσφυγιάς και της μετέπειτα τουρκικής κατοχής, χάραξαν ανεξίτηλα την ευαίσθητη και τρυφερή εφηβική μνήμη του και σημάδεψαν καθοριστικά τη σκέψη και τη μοίρα του Ήρωος. Τον έκαναν ευαίσθητο όχι μόνο απέναντι στο δράμα του Κυπριακού Ελληνισμού αλλά και απέναντι στα πάθη όλων των λαών του κόσμου, των οποίων καταπατούνται τα φυσικά και αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες.
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν Εθνική καταστροφή και έγκλημα Εθνοκτονίας κατά του Ελληνισμού και της Ανθρωπότητας. Σχολιάζοντας αργότερα, το 1992, την σκιαγραφούμενη από τις συμφωνίες Μακαρίου - Ντενκτάς (1977) "λύση" του Κυπριακού, ο Θεόφιλος θα γράψει "Πάνω στη βάση της εκδίωξης των 200.000 νομίμων κατοίκων της περιοχής, των ομαδικών τάφων πάνω από 6.000 σφαγιασθέντων ή πεσόντων της εισβολής και 1619 αγνοουμένων (83 Ελλαδίτες) στηρίζεται τόσο το δίκαιο όσο και η βιωσιμότητα της λύσης αυτής!".
Ο Θεόφιλος μετάτρεψε μέσα του τον πόνο του θανάτου, των αγνοουμένων, της προσφυγιάς και της καταστροφής της Κύπρου σε όραμα Ελευθερίας και Δικαίωσης. Αυτό το όραμα o το υπηρέτησε πιστά και συνειδητά, ως γνήσιος Έλλην, με συνέπεια, τόλμη και αυταπάρνηση.
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Παγκύπριο Γυμνάσιο, το 1975, ο Θεόφιλος κατατάσσεται στην Εθνική Φρουρά και υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία στην 32α Μοίρα Καταδρομών με τον βαθμό του Εφέδρου Ανθυπολοχαγού. Εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (Σ.Ε.Α.Π.), στο Ηράκλειο της Κρήτης και στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ανορθοδόξου Πολέμου (Κ.Ε.Α.Π.) στη Ρεντίνα της Θεσσαλονίκης.
Και μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, ο συνεχίζει να υπηρετεί ως έφεδρος στην Εθνική Φρουρά και προάγεται στον βαθμό του Υπολοχαγού. Παράλληλα, πρωτοστατεί στην Ίδρυση του Παγκυπρίου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό και δραστήριο στέλεχος.
Ο προικισμένος με σπάνια φυσικά και πνευματικά χαρίσματα, φρόντισε έγκαιρα και μεθοδικά να συγκεντρώσει όλα εκείνα τα απαραίτητα εφόδια που θα του επέτρεπαν να αγωνιστεί με επιτυχία τον δίκαιο υπέρ πάντων αγώνα για τον Ιερό Σκοπό΄ Σκοπό που δεν ήταν άλλος από την Απελευθέρωση της Ιδιαίτερης Πατρίδας του, της Κύπρου: Στην διάρκεια των ετών 1977 - 1981, σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Μαθαίνει την τουρκική γλώσσα και εξειδικεύεται στην τουρκολογία, βαθαίνοντας τις επιστημονικές του γνώσεις με σπουδές στη Γαλλία και τη Γερμανία.
Με την επιστροφή του στην Κύπρο, αρχικά προσλαμβάνεται στην αστυνομική υπηρεσία, με ειδικότητα στα τουρκικά θέματα. Αργότερα, το 1986, η επιστημονική κατάρτιση του του επέτρεψε να καταλάβει την θέση του λειτουργού τύπου στο Τμήμα Τουρκικών Θεμάτων του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών (Γ.Τ.Π. - Press & Information Office, PiO) της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βαθύς γνώστης της τουρκικής ιστορίας και γλώσσας, οξυδερκής παρατηρητής και επιστημονικός - στρατηγικός αναλυτής της σύγχρονης τουρκικής πραγματικότητας, αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο, από αυτή την κυβερνητική θέση, τα προσόντα του προς όφελος της Πατρίδας του. Κύρια αποστολή του στο Γ.Τ.Π. είναι η καθημερινή μελέτη του τουρκικού τύπου (εφημερίδες, περιοδικά κ.λ.π.) και η υποβολή σχετικών εκθέσεων και εισηγήσεων προς την Κυπριακή Πολιτεία. Παράλληλα παρακολουθεί διάφορα σεμινάρια που αφορούν την τουρκική πολιτική και την τουρκολογία.
Το 1988, ο Θεόφιλος και άλλοι συναγωνιστές του ιδρύουν την Κυπριακή Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν. Είναι ήδη το τέταρτο έτος του ένοπλου Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα που διεξάγει το περήφανο έθνος των Κούρδων μέσα στην ίδια την επικράτεια της τουρκίας.
Η σκληρή και τιτάνια σύγκρουση του με το φασιστικό τουρκικό κράτος αρχίζει να εκδηλώνεται ανοικτά. Οι διαλέξεις του σε εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις πληθαίνουν. Οι συνεντεύξεις και τα άρθρα του στο ραδιόφωνο και τον τύπο είναι εκατοντάδες: για το Κυπριακό, για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Κούρδων, για τα δικαιώματα του Ελληνισμού, για τη γενοκτονία εις βάρος των Ελλήνων του Πόντου, για τα Εθνικά Προβλήματα του Ελληνισμού, για το Αρμενικό ζήτημα.
Κοινός παρονομαστής, η αποκάλυψη του βρώμικου, απάνθρωπου και φασιστικού προσώπου του τουρκικού κράτους.
Παράλληλα, ο Θεόφιλος δεν παραλείπει ποτέ να τονίζει τα αδύνατα σημεία του τουρκικού κράτους: Μιλώντας την στέρεη και αδιάψευστη γλώσσα της επιστήμης και των αριθμών, διαλύει το μύθο της δήθεν "παντοδύναμης τουρκίας των 60 εκατομμυρίων", ένα μύθο ιδιαίτερα αρεστό στους εντός και εκτός Ελληνισμού ηττοπαθείς και άτολμους ηγετίσκους. Το πολιτικό κόστος που πληρώνει διεθνώς το τουρκικό αιμοσταγές και φασιστικό καθεστώς εξαιτίας και μόνον της πολύπλευρης διαφωτιστικής εκστρατείας που διεξάγει ο Θεόφιλος είναι ανυπολόγιστο...
Τεράστια είναι και η συμβολή του στην προβολή των θέσεων του Απελευθερωτικού Μετώπου του Κουρδιστάν (ERNK), του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού του Κουρδιστάν (ARGK).
Ο Θεόφιλος αρθρογραφεί ακατάπαυστα στον ελληνικό και τον ελληνοκυπριακό Τύπο, ενώ ταυτόχρονα είναι βασικό στέλεχος της συντακτικής ομάδας του επίσημου δημοσιογραφικού οργάνου του PKK στην Ελλάδα, του περιοδικού "Φωνή του Κουρδιστάν".
Παράλληλα εντείνει τις προσπάθειές του για την ανεύρεση των Αγνοουμένων. Οι επαφές του με τον Απελευθερωτικό Αγώνα των Κούρδων του επιτρέπουν, ίσως, την πρόσβαση σε ακριβείς και αξιόπιστες πληροφορίες, δεδομένου ότι οι Κούρδοι αγωνιστές βρίσκονται παντού δικτυωμένοι μέσα στο τουρκικό κράτος, ενώ Κούρδοι στρατιώτες του Αττίλα '74 αφυπνίζονται και αποκαλύπτουν λεπτομέρειες της τουρκικής εισβολής.
Ο αγώνας του φθάνει στο απόγειό του με την διοργάνωση του Διεθνούς Συνεδρίου των Βρυξελλών, στις 12 και 13 Μαρτίου του 1994. Ο είναι ο διοργανωτής και η ψυχή του συνεδρίου. Οι αποκαλύψεις του έχουν πανευρωπαϊκή απήχηση και προκαλούν τρόμο και πανικό στην τουρκία. Όλοι οι παρευρισκόμενοι (επίσημοι, δημοσιογράφοι κλπ) καταδικάζουν την τουρκία για φασισμό, ρατσισμό, τρομοκρατία, εθνικό ξεκαθάρισμα, εισβολή και κατοχή στην Κύπρο.
Ο δεν έχει ούτε ίχνος αμφιβολίας ότι το στρατοκρατικό καθεστώς της Άγκυρας δεν τρέφει κανένα απολύτως σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες. Βία, θάνατος, γενοκτονία, τρομοκρατία και όλεθρος "στολίζουν" τον δρόμο των τούρκων, από την πρώτη στιγμή που μπήκαν στην ιστορία. Με εκατόμβες αθώων θυμάτων, λόφους κρανίων και ερειπίων, ανείπωτους βανδαλισμούς και ταπεινώσεις, εθνικές εκκαθαρίσεις και παιδομάζωμα πλήρωνε και πληρώνει η ανθρωπότητα την παρουσία του τουρκισμού επί της γης.
Ο Θεόφιλος γνώριζε χωρίς αμφιβολία ότι το στρατοκρατικό καθεστώς της Άγκυρας δεν θα δίσταζε να αποπειραθεί να του κλείσει το στόμα. Έπαιρνε μεν τις προφυλάξεις του, αλλά δεν έκανε βήμα πίσω.
Στις 20 Μαρτίου του 1994, ώρα 10 μ.μ., πράκτορες των τουρκικών μυστικών τρομοκρατικών υπηρεσιών δολοφόνησαν έξω από το σπίτι του στη Λευκωσία. Ένας μεγάλος πατριώτης μας είχε αφήσει.
(το άρθρο βασίστηκε σε βιογραφική του σελίδα από την Κύπρο)
Φοίτησε για τρία χρόνια στο (τουρκοκρατούμενο σήμερα) Γυμνάσιο Νεαπόλεως, στη Λευκωσία και στη συνέχεια στο Παγκύπριο Γυμνάσιο, απ'όπου αποφοίτησε το 1975. Μέχρι την τουρκική εισβολή του Ιούλη του 1974, η οικογένεια του διέμενε στο προάστειο Τράχωνας, βορείως της Λευκωσίας. Σήμερα ο Τράχωνας, κατέχεται από τις τουρκικές δυνάμεις του Αττίλα όπως και το 47% της Κύπρου.
Το 1974, μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο Θεόφιλος μαθητής του Λυκείου ακόμη, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του και μαζί με άλλους 200.000 Έλληνες της Κύπρου, να πάρει το δρόμο της προσφυγιάς. Ο μαζί με την οικογένειά του εγκαθίσταται στις ελεύθερες περιοχές της Μεγαλονήσου, σαν πρόσφυγας μέσα στην ίδια του την Πατρίδα.
Ο ΘΕΟΦΙΛΟΣ Χ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ μεγάλωσε σε μια οικογένεια ένθερμων Ελλήνων πατριωτών της Κύπρου και γαλουχήθηκε με τα νάματα και τα ιδανικά της Φιλοπατρίας, της Ελευθερίας, του Ανθρωπισμού και της Δημοκρατίας. Ο πατέρας του Χαράλαμπος (Πάμπος) Γεωργιάδης ήτο αγωνιστής της Ε.Ο.Κ.Α. και πολέμησε ενάντια στην τούρκικη ανταρσία στην Κύπρο, το 1963. Τα υπέροχα ιδανικά που ο Θεόφιλος ενσάρκωσε και σφράγισε με τη θυσία και το αίμα του, γεννήθηκαν μέσα σε αυτό ακριβώς το πατριωτικό οικογενειακό περιβάλλον.
Η Ελληνική ανατροφή και τα πικρά βιώματα της προσφυγιάς και της μετέπειτα τουρκικής κατοχής, χάραξαν ανεξίτηλα την ευαίσθητη και τρυφερή εφηβική μνήμη του και σημάδεψαν καθοριστικά τη σκέψη και τη μοίρα του Ήρωος. Τον έκαναν ευαίσθητο όχι μόνο απέναντι στο δράμα του Κυπριακού Ελληνισμού αλλά και απέναντι στα πάθη όλων των λαών του κόσμου, των οποίων καταπατούνται τα φυσικά και αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες.
Η τουρκική εισβολή στην Κύπρο ήταν Εθνική καταστροφή και έγκλημα Εθνοκτονίας κατά του Ελληνισμού και της Ανθρωπότητας. Σχολιάζοντας αργότερα, το 1992, την σκιαγραφούμενη από τις συμφωνίες Μακαρίου - Ντενκτάς (1977) "λύση" του Κυπριακού, ο Θεόφιλος θα γράψει "Πάνω στη βάση της εκδίωξης των 200.000 νομίμων κατοίκων της περιοχής, των ομαδικών τάφων πάνω από 6.000 σφαγιασθέντων ή πεσόντων της εισβολής και 1619 αγνοουμένων (83 Ελλαδίτες) στηρίζεται τόσο το δίκαιο όσο και η βιωσιμότητα της λύσης αυτής!".
Ο Θεόφιλος μετάτρεψε μέσα του τον πόνο του θανάτου, των αγνοουμένων, της προσφυγιάς και της καταστροφής της Κύπρου σε όραμα Ελευθερίας και Δικαίωσης. Αυτό το όραμα o το υπηρέτησε πιστά και συνειδητά, ως γνήσιος Έλλην, με συνέπεια, τόλμη και αυταπάρνηση.
Αμέσως μετά την αποφοίτησή του από το Παγκύπριο Γυμνάσιο, το 1975, ο Θεόφιλος κατατάσσεται στην Εθνική Φρουρά και υπηρετεί την στρατιωτική του θητεία στην 32α Μοίρα Καταδρομών με τον βαθμό του Εφέδρου Ανθυπολοχαγού. Εκπαιδεύτηκε στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού (Σ.Ε.Α.Π.), στο Ηράκλειο της Κρήτης και στο Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ανορθοδόξου Πολέμου (Κ.Ε.Α.Π.) στη Ρεντίνα της Θεσσαλονίκης.
Και μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, ο συνεχίζει να υπηρετεί ως έφεδρος στην Εθνική Φρουρά και προάγεται στον βαθμό του Υπολοχαγού. Παράλληλα, πρωτοστατεί στην Ίδρυση του Παγκυπρίου Συνδέσμου Εφέδρων Καταδρομέων, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό και δραστήριο στέλεχος.
Ο προικισμένος με σπάνια φυσικά και πνευματικά χαρίσματα, φρόντισε έγκαιρα και μεθοδικά να συγκεντρώσει όλα εκείνα τα απαραίτητα εφόδια που θα του επέτρεπαν να αγωνιστεί με επιτυχία τον δίκαιο υπέρ πάντων αγώνα για τον Ιερό Σκοπό΄ Σκοπό που δεν ήταν άλλος από την Απελευθέρωση της Ιδιαίτερης Πατρίδας του, της Κύπρου: Στην διάρκεια των ετών 1977 - 1981, σπουδάζει Πολιτικές Επιστήμες στο Πάντειο Πανεπιστήμιο των Αθηνών. Μαθαίνει την τουρκική γλώσσα και εξειδικεύεται στην τουρκολογία, βαθαίνοντας τις επιστημονικές του γνώσεις με σπουδές στη Γαλλία και τη Γερμανία.
Με την επιστροφή του στην Κύπρο, αρχικά προσλαμβάνεται στην αστυνομική υπηρεσία, με ειδικότητα στα τουρκικά θέματα. Αργότερα, το 1986, η επιστημονική κατάρτιση του του επέτρεψε να καταλάβει την θέση του λειτουργού τύπου στο Τμήμα Τουρκικών Θεμάτων του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών (Γ.Τ.Π. - Press & Information Office, PiO) της Κυπριακής Δημοκρατίας. Βαθύς γνώστης της τουρκικής ιστορίας και γλώσσας, οξυδερκής παρατηρητής και επιστημονικός - στρατηγικός αναλυτής της σύγχρονης τουρκικής πραγματικότητας, αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο, από αυτή την κυβερνητική θέση, τα προσόντα του προς όφελος της Πατρίδας του. Κύρια αποστολή του στο Γ.Τ.Π. είναι η καθημερινή μελέτη του τουρκικού τύπου (εφημερίδες, περιοδικά κ.λ.π.) και η υποβολή σχετικών εκθέσεων και εισηγήσεων προς την Κυπριακή Πολιτεία. Παράλληλα παρακολουθεί διάφορα σεμινάρια που αφορούν την τουρκική πολιτική και την τουρκολογία.
Το 1988, ο Θεόφιλος και άλλοι συναγωνιστές του ιδρύουν την Κυπριακή Επιτροπή Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν. Είναι ήδη το τέταρτο έτος του ένοπλου Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα που διεξάγει το περήφανο έθνος των Κούρδων μέσα στην ίδια την επικράτεια της τουρκίας.
Η σκληρή και τιτάνια σύγκρουση του με το φασιστικό τουρκικό κράτος αρχίζει να εκδηλώνεται ανοικτά. Οι διαλέξεις του σε εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις πληθαίνουν. Οι συνεντεύξεις και τα άρθρα του στο ραδιόφωνο και τον τύπο είναι εκατοντάδες: για το Κυπριακό, για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα των Κούρδων, για τα δικαιώματα του Ελληνισμού, για τη γενοκτονία εις βάρος των Ελλήνων του Πόντου, για τα Εθνικά Προβλήματα του Ελληνισμού, για το Αρμενικό ζήτημα.
Κοινός παρονομαστής, η αποκάλυψη του βρώμικου, απάνθρωπου και φασιστικού προσώπου του τουρκικού κράτους.
Παράλληλα, ο Θεόφιλος δεν παραλείπει ποτέ να τονίζει τα αδύνατα σημεία του τουρκικού κράτους: Μιλώντας την στέρεη και αδιάψευστη γλώσσα της επιστήμης και των αριθμών, διαλύει το μύθο της δήθεν "παντοδύναμης τουρκίας των 60 εκατομμυρίων", ένα μύθο ιδιαίτερα αρεστό στους εντός και εκτός Ελληνισμού ηττοπαθείς και άτολμους ηγετίσκους. Το πολιτικό κόστος που πληρώνει διεθνώς το τουρκικό αιμοσταγές και φασιστικό καθεστώς εξαιτίας και μόνον της πολύπλευρης διαφωτιστικής εκστρατείας που διεξάγει ο Θεόφιλος είναι ανυπολόγιστο...
Τεράστια είναι και η συμβολή του στην προβολή των θέσεων του Απελευθερωτικού Μετώπου του Κουρδιστάν (ERNK), του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και του Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού του Κουρδιστάν (ARGK).
Ο Θεόφιλος αρθρογραφεί ακατάπαυστα στον ελληνικό και τον ελληνοκυπριακό Τύπο, ενώ ταυτόχρονα είναι βασικό στέλεχος της συντακτικής ομάδας του επίσημου δημοσιογραφικού οργάνου του PKK στην Ελλάδα, του περιοδικού "Φωνή του Κουρδιστάν".
Παράλληλα εντείνει τις προσπάθειές του για την ανεύρεση των Αγνοουμένων. Οι επαφές του με τον Απελευθερωτικό Αγώνα των Κούρδων του επιτρέπουν, ίσως, την πρόσβαση σε ακριβείς και αξιόπιστες πληροφορίες, δεδομένου ότι οι Κούρδοι αγωνιστές βρίσκονται παντού δικτυωμένοι μέσα στο τουρκικό κράτος, ενώ Κούρδοι στρατιώτες του Αττίλα '74 αφυπνίζονται και αποκαλύπτουν λεπτομέρειες της τουρκικής εισβολής.
Ο αγώνας του φθάνει στο απόγειό του με την διοργάνωση του Διεθνούς Συνεδρίου των Βρυξελλών, στις 12 και 13 Μαρτίου του 1994. Ο είναι ο διοργανωτής και η ψυχή του συνεδρίου. Οι αποκαλύψεις του έχουν πανευρωπαϊκή απήχηση και προκαλούν τρόμο και πανικό στην τουρκία. Όλοι οι παρευρισκόμενοι (επίσημοι, δημοσιογράφοι κλπ) καταδικάζουν την τουρκία για φασισμό, ρατσισμό, τρομοκρατία, εθνικό ξεκαθάρισμα, εισβολή και κατοχή στην Κύπρο.
Ο δεν έχει ούτε ίχνος αμφιβολίας ότι το στρατοκρατικό καθεστώς της Άγκυρας δεν τρέφει κανένα απολύτως σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες. Βία, θάνατος, γενοκτονία, τρομοκρατία και όλεθρος "στολίζουν" τον δρόμο των τούρκων, από την πρώτη στιγμή που μπήκαν στην ιστορία. Με εκατόμβες αθώων θυμάτων, λόφους κρανίων και ερειπίων, ανείπωτους βανδαλισμούς και ταπεινώσεις, εθνικές εκκαθαρίσεις και παιδομάζωμα πλήρωνε και πληρώνει η ανθρωπότητα την παρουσία του τουρκισμού επί της γης.
Ο Θεόφιλος γνώριζε χωρίς αμφιβολία ότι το στρατοκρατικό καθεστώς της Άγκυρας δεν θα δίσταζε να αποπειραθεί να του κλείσει το στόμα. Έπαιρνε μεν τις προφυλάξεις του, αλλά δεν έκανε βήμα πίσω.
Στις 20 Μαρτίου του 1994, ώρα 10 μ.μ., πράκτορες των τουρκικών μυστικών τρομοκρατικών υπηρεσιών δολοφόνησαν έξω από το σπίτι του στη Λευκωσία. Ένας μεγάλος πατριώτης μας είχε αφήσει.
(το άρθρο βασίστηκε σε βιογραφική του σελίδα από την Κύπρο)
Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2008
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ (ΜΕΡΟΣ 6ο)
Εδώ αναγκαστικά, εισερχόμαστε σε μια πιο εσωτερική έννοια του Εθνικοσοσιαλισμού. Πολλές φορές υποβάλουμε στον εαυτό μας το ερώτημα: «Ποιος είναι ο Σκοπός της Ζωής;». Σύμφωνα με τον Εθνικοσοσιαλισμό, σκοπός της Ζωής είναι η Εξέλιξη - σε όλα τα πεδία και τα επίπεδα. Εργάζεται, λοιπόν, προς αυτή την κατεύθυνση, ώστε να συνεχίσει η εξελικτική διεργασία της Φύσεως και δρα με στόχο την ατομική και συλλογική τελειότητα της Φυλής και της Λαϊκής Κοινότητος, στα πλαίσια αυτού που οι Γερμανοί ονομάζουν Vοlkisch. Και αυτό, διότι τα άτομα είναι μέρος της Φύσεως και του Λαού. Ο Λαός γίνεται αντιληπτός ως ένας υπερ-οργανισμός ζων, ως ένα έμβιο ον. Η Υγεία, η Ευημερία και το Μέλλον του Λαού, εξαρτάται από εμάς. Κατά συνέπεια, καθήκον του Εθνικοσοσιαλισμού, είναι η υπεράσπιση, η βελτίωση και η περαιτέρω εξέλιξη του εμβίου αυτού όντος-Λαού, μέσω της αυστηρής διαφυλάξεως της φυλετικής αγνότητος του Αίματος. Σε αντίθετη περίπτωση, απλώς σπαταλάμε τις ζωές μας και καταστρέφουμε την συνέχιση της Ζωής της Λαϊκής Κοινότητος - ως εμβίου όντος, που είναι η ίδια η Φύση μας. Αυτή είναι η Ύψιστη Αλήθεια που ο Εθνικοσοσιαλισμός υπερασπίζεται και οι εχθροί του έχουν έχουν μολύνει και προσπαθούν να καταστρέψουν! Το ατομικό μας πεπρωμένο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένο με το πεπρωμένο της Κοινότητος και της Φυλής μας. Αυτή είναι η Ζωή μας, η ίδια η Ουσία μας, η Συνείδησή μας.
Όπως έχω αναλύσει, ο Εθνικοσοσιαλισμός, ως μια φυσική και όχι τεχνητή βιοθεωρία και κοσμοθεωρία, πιστεύει στη Φύση και κατά συνέπεια στην έννοια της Φυλής που εκείνη Δημιούργησε. Η Φύση, κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών εξελικτικής διαδικασίας, έχει δημιουργήσει ευδιάκριτες και διαφορετικές φυλές, όπως άτομα με διαφορετικό χαρακτήρα και δυνατότητες. Ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι μια αποδοχή, αλλά κι ένας θρίαμβος της φυσικής ποικιλομορφίας και προάσπιση όλων εκείνων των στοιχείων της Φύσεως που μας κρατούν εν ζωή και μας καθιστούν Μοναδικούς! Η Φύση υπάρχει μέσα μας ! Είναι το Αίμα της Φυλής μας, είναι το Αίμα των Προγόνων μας που καλούμαστε να τιμούμε ή προς τους οποίους καταφεύγουμε για να πάρουμε δύναμη, είναι η Γη των Πατέρων μας - οι Τάφοι των προγόνων μας. Φύση - Λαϊκή Κοινότητα - Πρόγονοι - Πατρική Γη, αποτελούν ένα αδιάσπαστο οργανικό σύνολο, για τον Εθνικοσοσιαλισμό. Ακόμη, αν θέλετε, είναι τα δέντρα, τα ζώα, το κλίμα της Πατρίδος μας - ο Ήλιος, η βροχή και τα σύννεφα, ο αέρας και οι μυρωδιές της Γης. Κι εμείς γεννημένοι από το Λαό μας πεθαίνουμε και επιστρέφουμε σε αυτόν - σ΄ έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο ζωής και θανάτου.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για τον Εθνικοσοσιαλιστικό Τρόπο Ζωής - για τη Φιλοσοφία του Εθνικοσοσιαλισμού στα μεγάλα ζητήματα της Ανθρωπότητος, για τη Φύση του Εθνικοσοσιαλισμού, για τους Κώδικες της Ιδεολογίας, για το Πολιτικό του Σκέλος, για την Ιστορική του Αναδρομή, για την αντίληψή του για την Τέχνη, τη Θρησκεία, την Πολιτική, την Δικαιοσύνη, την Ελευθερία - μα πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο σε μια τόσο γενική ανάλυση. Πάντως παρέθεσα τα βασικά στοιχεία της Εθνικοσοσιαλιστικής Κοσμοαντιλήψεως.
Η Εθνικοσοσιαλιστική Επανάσταση στη Γερμανία το 1933 υπήρξε μόνον η αρχή της εφαρμογής των Εθνικοσοσιαλιστικών Αρχών. Ποτέ όμως δεν επιτεύχθηκε μια πλήρη εφαρμογή, λόγω των χρονικών περιστάσεων και του πολέμου. Η Γερμανία αναγκάστηκε να διεξάγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο ενάντια στην δημοκρατικο-μπολσεβίκικη συμμαχία, πριν καλά καλά ξεκινήσει η εφαρμογή της Εθνικοσοσιαλιστικής Ιδέας. Ο ίδιος ο Α. Χίτλερ, αναγκάστηκε - όπως ο ίδιος ομολογεί στις συνομιλίες του - να κάνει διάφορους συμβιβασμούς πολιτικής τακτικής προκειμένου να ισχυροποιήσει το Γ΄ Ράιχ και να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά προβλήματα, αλλά και τις αντιδράσεις του εξωτερικού. Η αλήθεια είναι ότι οι πιο πολλοί Γερμανοί δεν ήταν Εθνικοσοσιαλιστές - με την έννοια που εννοούμε και αναλύουμε. Πολλοί Γερμανοί υποστήριξαν το NSDAP διότι σ' αυτό έβλεπαν την ελπίδα και τη σωτηρία της αγαπημένης τους πατρίδος από τον μπολσεβικισμό ή τη μοναδική λύση στα προβλήματα επιβιώσεως που δημιούργησε η ήττα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο μηχανισμός του κράτους, οι ανώτεροι υπάλληλοι, οι θεσμοί και οι κρατικές οργανώσεις, δεν ήταν εμποτισμένοι από τα ιδανικά και τις αξίες του Εθνικοσοσιαλισμού. Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε; Αφού αποτελούσαν μέρος του παλαιού οικοδομήματος και μιας άλλης, παλαιάς αντιλήψεως, που έπρεπε να ξεπεραστεί! Έτσι η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, ξεκίνησε σταδιακά να χτίζει το μελλοντικό της οικοδόμημα, με τους νέους της - τα παιδιά της Χιτλερικής Νεολαίας, που ήσαν μακριά από τους μικροπολιτικούς μηχανισμούς του παρελθόντος. Όμως ο πόλεμος και η ατυχής του έκβαση, είχαν το γνωστό αποτέλεσμα...
Όπως έχω αναλύσει, ο Εθνικοσοσιαλισμός, ως μια φυσική και όχι τεχνητή βιοθεωρία και κοσμοθεωρία, πιστεύει στη Φύση και κατά συνέπεια στην έννοια της Φυλής που εκείνη Δημιούργησε. Η Φύση, κατά τη διάρκεια χιλιάδων ετών εξελικτικής διαδικασίας, έχει δημιουργήσει ευδιάκριτες και διαφορετικές φυλές, όπως άτομα με διαφορετικό χαρακτήρα και δυνατότητες. Ο Εθνικοσοσιαλισμός είναι μια αποδοχή, αλλά κι ένας θρίαμβος της φυσικής ποικιλομορφίας και προάσπιση όλων εκείνων των στοιχείων της Φύσεως που μας κρατούν εν ζωή και μας καθιστούν Μοναδικούς! Η Φύση υπάρχει μέσα μας ! Είναι το Αίμα της Φυλής μας, είναι το Αίμα των Προγόνων μας που καλούμαστε να τιμούμε ή προς τους οποίους καταφεύγουμε για να πάρουμε δύναμη, είναι η Γη των Πατέρων μας - οι Τάφοι των προγόνων μας. Φύση - Λαϊκή Κοινότητα - Πρόγονοι - Πατρική Γη, αποτελούν ένα αδιάσπαστο οργανικό σύνολο, για τον Εθνικοσοσιαλισμό. Ακόμη, αν θέλετε, είναι τα δέντρα, τα ζώα, το κλίμα της Πατρίδος μας - ο Ήλιος, η βροχή και τα σύννεφα, ο αέρας και οι μυρωδιές της Γης. Κι εμείς γεννημένοι από το Λαό μας πεθαίνουμε και επιστρέφουμε σε αυτόν - σ΄ έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο ζωής και θανάτου.
Θα μπορούσαμε να πούμε πολλά για τον Εθνικοσοσιαλιστικό Τρόπο Ζωής - για τη Φιλοσοφία του Εθνικοσοσιαλισμού στα μεγάλα ζητήματα της Ανθρωπότητος, για τη Φύση του Εθνικοσοσιαλισμού, για τους Κώδικες της Ιδεολογίας, για το Πολιτικό του Σκέλος, για την Ιστορική του Αναδρομή, για την αντίληψή του για την Τέχνη, τη Θρησκεία, την Πολιτική, την Δικαιοσύνη, την Ελευθερία - μα πιστεύω ότι κάτι τέτοιο είναι αδύνατο σε μια τόσο γενική ανάλυση. Πάντως παρέθεσα τα βασικά στοιχεία της Εθνικοσοσιαλιστικής Κοσμοαντιλήψεως.
Η Εθνικοσοσιαλιστική Επανάσταση στη Γερμανία το 1933 υπήρξε μόνον η αρχή της εφαρμογής των Εθνικοσοσιαλιστικών Αρχών. Ποτέ όμως δεν επιτεύχθηκε μια πλήρη εφαρμογή, λόγω των χρονικών περιστάσεων και του πολέμου. Η Γερμανία αναγκάστηκε να διεξάγει έναν ολοκληρωτικό πόλεμο ενάντια στην δημοκρατικο-μπολσεβίκικη συμμαχία, πριν καλά καλά ξεκινήσει η εφαρμογή της Εθνικοσοσιαλιστικής Ιδέας. Ο ίδιος ο Α. Χίτλερ, αναγκάστηκε - όπως ο ίδιος ομολογεί στις συνομιλίες του - να κάνει διάφορους συμβιβασμούς πολιτικής τακτικής προκειμένου να ισχυροποιήσει το Γ΄ Ράιχ και να αντιμετωπίσει τα εσωτερικά προβλήματα, αλλά και τις αντιδράσεις του εξωτερικού. Η αλήθεια είναι ότι οι πιο πολλοί Γερμανοί δεν ήταν Εθνικοσοσιαλιστές - με την έννοια που εννοούμε και αναλύουμε. Πολλοί Γερμανοί υποστήριξαν το NSDAP διότι σ' αυτό έβλεπαν την ελπίδα και τη σωτηρία της αγαπημένης τους πατρίδος από τον μπολσεβικισμό ή τη μοναδική λύση στα προβλήματα επιβιώσεως που δημιούργησε η ήττα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο μηχανισμός του κράτους, οι ανώτεροι υπάλληλοι, οι θεσμοί και οι κρατικές οργανώσεις, δεν ήταν εμποτισμένοι από τα ιδανικά και τις αξίες του Εθνικοσοσιαλισμού. Πώς θα μπορούσαν, άλλωστε; Αφού αποτελούσαν μέρος του παλαιού οικοδομήματος και μιας άλλης, παλαιάς αντιλήψεως, που έπρεπε να ξεπεραστεί! Έτσι η Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία, ξεκίνησε σταδιακά να χτίζει το μελλοντικό της οικοδόμημα, με τους νέους της - τα παιδιά της Χιτλερικής Νεολαίας, που ήσαν μακριά από τους μικροπολιτικούς μηχανισμούς του παρελθόντος. Όμως ο πόλεμος και η ατυχής του έκβαση, είχαν το γνωστό αποτέλεσμα...
Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2008
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ (ΜΕΡΟΣ 5ο)
Κάνω μια παρένθεση, για να τονίσω ότι ήδη και δια των όπλων, η Νέα Παγκόσμια Τάξη, παρεμβαίνει με βία, για την επιβολή της αστικής δημοκρατικής «θρησκείας». Άλλωστε, οι Ευρωπαϊκοί λαοί είναι πλήρως υποτελείς - ειδικά μετά το '45 - στη «θρησκεία» του φιλελευθερισμού, μετά και την ψυχονοητική τους καθυπόταξη δια μέσου σφυροκοπημάτων μιας πρωτοφανούς πλημμυρίδος ψευδών και διαστροφών. Οι Λευκοί Λαοί, γυφτοποιούνται και νεγροποιούνται σταδιακώς, με μια άκρα διαστροφή της αντιλήψεως περί αισθητικής και ολοένα απομακρύνονται από τους δεσμούς τους με τις Παραδόσεις τους και τις Πνευματικές τους κατακτήσεις. Η εθνοκτόνος αυτή πολιτική, χαρακτηρίζει όλο το σημερινό Σύστημα, παγκοσμίως, όπως αυτό εκφράζεται από τους φορείς του και τους υπερασπιστές του (μέσω των διαφόρων οργάνων και οργανισμών).
Έτσι, ο Εθνικοσοσιαλισμός, αντιπροσωπεύει τη Θέληση του Λαού - όχι ως μια παροδική σύλληψη ενός τυχάρπαστου «δημοκρατικού» όχλου, αλλά ως το υψηλότερο συμφέρον της Κοινότητος, με μια ιστορική προοπτική βάθους που υπηρετεί όχι μόνο το παρόν, αλλά που τιμά την κοινή κληρονομιά του παρελθόντος και εξυπηρετεί τις ανάγκες του μέλλοντος!
Ο Εθνικοσοσιαλισμός αντιτάσσεται συνολικά στις ιδέες που εξουσιάζουν τον «Δυτικό» κόσμο, μεταπολεμικώς. Οι Αξίες του Εθνικοσοσιαλισμού είναι οι ξεχασμένες Αξίες της Τιμής, της Γης, του Αίματος, της Τελειότητος, της Αυτοπειθαρχίας, της Υγείας (σ' όλα τα επίπεδα), του Θριάμβου της Θελήσεως. Το Ηρωικό Πνεύμα και ο Ηρωικός Τρόπος Ζωής - τον οποίο εκπληκτικώς έχει αναλύσει ο αξεπέραστος μα και άγνωστος στο δημοκρατικό όχλο καθηγητής Ιωάννης Συκουτρής - αντιτάσσεται συνολικώς στον μαλθακό και άρρωστο Υλισμό που εξουσιάζει τις σύγχρονες κοινωνίες μας. Στις μέρες μας, ο Εθνικοσοσιαλισμός έχει γίνει ο μπαμπούλας του Συστήματος. Οι ανάξιοι και ανήθικοι αντίπαλοί του, έχουν διαδώσει ποταμούς λάσπης και ψεμάτων εδώ και 60 χρόνια, ώστε οι λαοί να παραμένουν υποταγμένοι και εγκλωβισμένοι στη σήψη και την παρακμή. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η εθνικοσοσιαλιστική λογοτεχνία είναι παράνομη, ενώ σε λήθη έχουν υποπέσει τιτάνες του Πνεύματος όπως ο Martin Heidegger , ο Oswald Spengler, ο Knut Hamsun και τόσοι άλλοι, επειδή - με τον έναν ή τον άλλον τρόπο - είχαν σχέση με το Γ΄Ράιχ και τον Εθνικοσοσιαλισμό! Παράνομη επίσης είναι η δημόσια χρήση συμβόλων (όπως ο αγκυλωτός σταυρός) - όχι όμως το... "άγιο" σφυροδρέπανο. Παράνομη η προσπάθεια επανιδρύσεωςς του NSDAP στη Γερμανία, ενώ οι Εθνικοσοσιαλιστές κινούνται σε μια ημιπαράνομη κατάσταση και διώκονται σ' όλες της χώρες της Δύσεως. Εν τέλει φροντίζουν ώστε οι μόνες πηγές πληροφορήσεως και γνώσεως για τον Εθνικοσοσιαλισμό να προέρχονται από τους εχθρούς του!!!
Στην προσπάθειά μου να αναλύσω τον Εθνικοσοσιαλισμό, τονίζω ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός , ως αληθινός Ιδεαλισμός, ταυτίζεται με τη Φύση και την βοηθάει στην εξελικτική της διαδικασία. Δέχεται ότι και τ' ανθρώπινα όντα είναι μέρος της Φύσεως και υπάγονται στους Νόμους της. Όλες οι άλλες «φιλοσοφίες», «πεποιθήσεις», «ερμηνείες» ή «θρησκείες» (θρησκείες των όχλων - της Σκοτεινής Εποχής) που δέχονται το διαχωρισμό του ανθρώπου από τη Φύση, είναι απαράδεκτες για τον Εθνικοσοσιαλισμό. Ο Θεμελιώδης ιδεαλιστικός στόχος του Εθνικοσοσιαλισμού είναι η προστασία της Φύσεως, ώστε αυτή να δημιουργήσει καλύτερα άτομα και κατά συνέπεια, έναν καλύτερο και πιο προηγμένο Πολιτισμό. Ως εκ τούτου, η Φυλή είναι η ίδια η Φύση ως έκφραση εξελίξεως στο ανθρώπινο πεδίο. Η ποικιλομορφία των Φυλών αποτελεί έκφραση της Θείας Δημιουργίας - της ίδιας της Φύσεως. Κατ' αναλογία, η Λαϊκή Κοινότητα είναι μια έκφραση της Ανθρωπότητος μέσω της φυσικής διαδικασίας.
Γι΄ αυτό κι ο Εθνικοσοσιαλισμός επιθυμεί την Διατήρηση της Φυσικής Τάξεως, και επομένως των Φυλών - πρωτίστως δε, της Φυλής που εκπροσωπεί και υπερασπίζεται. Οι υπόλοιπες πολιτικές θεωρίες ή θρησκείες, έχοντας άλλους στόχους και προτεραιότητες, καταστρέφουν τη φυλετική Λαϊκή Κοινότητα μέσω της δημιουργίας πολυφυλετικών και άρα α-φυλετικών και «πολυ-πολιτισμικών»(!) παρακμιακών κοινωνιών. Αυτές οι Αξίες είναι η Ψυχή, το Ήθος και ο Χαρακτήρας του Εθνικοσοσιαλισμού.
Έτσι, ο Εθνικοσοσιαλισμός, αντιπροσωπεύει τη Θέληση του Λαού - όχι ως μια παροδική σύλληψη ενός τυχάρπαστου «δημοκρατικού» όχλου, αλλά ως το υψηλότερο συμφέρον της Κοινότητος, με μια ιστορική προοπτική βάθους που υπηρετεί όχι μόνο το παρόν, αλλά που τιμά την κοινή κληρονομιά του παρελθόντος και εξυπηρετεί τις ανάγκες του μέλλοντος!
Ο Εθνικοσοσιαλισμός αντιτάσσεται συνολικά στις ιδέες που εξουσιάζουν τον «Δυτικό» κόσμο, μεταπολεμικώς. Οι Αξίες του Εθνικοσοσιαλισμού είναι οι ξεχασμένες Αξίες της Τιμής, της Γης, του Αίματος, της Τελειότητος, της Αυτοπειθαρχίας, της Υγείας (σ' όλα τα επίπεδα), του Θριάμβου της Θελήσεως. Το Ηρωικό Πνεύμα και ο Ηρωικός Τρόπος Ζωής - τον οποίο εκπληκτικώς έχει αναλύσει ο αξεπέραστος μα και άγνωστος στο δημοκρατικό όχλο καθηγητής Ιωάννης Συκουτρής - αντιτάσσεται συνολικώς στον μαλθακό και άρρωστο Υλισμό που εξουσιάζει τις σύγχρονες κοινωνίες μας. Στις μέρες μας, ο Εθνικοσοσιαλισμός έχει γίνει ο μπαμπούλας του Συστήματος. Οι ανάξιοι και ανήθικοι αντίπαλοί του, έχουν διαδώσει ποταμούς λάσπης και ψεμάτων εδώ και 60 χρόνια, ώστε οι λαοί να παραμένουν υποταγμένοι και εγκλωβισμένοι στη σήψη και την παρακμή. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες η εθνικοσοσιαλιστική λογοτεχνία είναι παράνομη, ενώ σε λήθη έχουν υποπέσει τιτάνες του Πνεύματος όπως ο Martin Heidegger , ο Oswald Spengler, ο Knut Hamsun και τόσοι άλλοι, επειδή - με τον έναν ή τον άλλον τρόπο - είχαν σχέση με το Γ΄Ράιχ και τον Εθνικοσοσιαλισμό! Παράνομη επίσης είναι η δημόσια χρήση συμβόλων (όπως ο αγκυλωτός σταυρός) - όχι όμως το... "άγιο" σφυροδρέπανο. Παράνομη η προσπάθεια επανιδρύσεωςς του NSDAP στη Γερμανία, ενώ οι Εθνικοσοσιαλιστές κινούνται σε μια ημιπαράνομη κατάσταση και διώκονται σ' όλες της χώρες της Δύσεως. Εν τέλει φροντίζουν ώστε οι μόνες πηγές πληροφορήσεως και γνώσεως για τον Εθνικοσοσιαλισμό να προέρχονται από τους εχθρούς του!!!
Στην προσπάθειά μου να αναλύσω τον Εθνικοσοσιαλισμό, τονίζω ότι ο Εθνικοσοσιαλισμός , ως αληθινός Ιδεαλισμός, ταυτίζεται με τη Φύση και την βοηθάει στην εξελικτική της διαδικασία. Δέχεται ότι και τ' ανθρώπινα όντα είναι μέρος της Φύσεως και υπάγονται στους Νόμους της. Όλες οι άλλες «φιλοσοφίες», «πεποιθήσεις», «ερμηνείες» ή «θρησκείες» (θρησκείες των όχλων - της Σκοτεινής Εποχής) που δέχονται το διαχωρισμό του ανθρώπου από τη Φύση, είναι απαράδεκτες για τον Εθνικοσοσιαλισμό. Ο Θεμελιώδης ιδεαλιστικός στόχος του Εθνικοσοσιαλισμού είναι η προστασία της Φύσεως, ώστε αυτή να δημιουργήσει καλύτερα άτομα και κατά συνέπεια, έναν καλύτερο και πιο προηγμένο Πολιτισμό. Ως εκ τούτου, η Φυλή είναι η ίδια η Φύση ως έκφραση εξελίξεως στο ανθρώπινο πεδίο. Η ποικιλομορφία των Φυλών αποτελεί έκφραση της Θείας Δημιουργίας - της ίδιας της Φύσεως. Κατ' αναλογία, η Λαϊκή Κοινότητα είναι μια έκφραση της Ανθρωπότητος μέσω της φυσικής διαδικασίας.
Γι΄ αυτό κι ο Εθνικοσοσιαλισμός επιθυμεί την Διατήρηση της Φυσικής Τάξεως, και επομένως των Φυλών - πρωτίστως δε, της Φυλής που εκπροσωπεί και υπερασπίζεται. Οι υπόλοιπες πολιτικές θεωρίες ή θρησκείες, έχοντας άλλους στόχους και προτεραιότητες, καταστρέφουν τη φυλετική Λαϊκή Κοινότητα μέσω της δημιουργίας πολυφυλετικών και άρα α-φυλετικών και «πολυ-πολιτισμικών»(!) παρακμιακών κοινωνιών. Αυτές οι Αξίες είναι η Ψυχή, το Ήθος και ο Χαρακτήρας του Εθνικοσοσιαλισμού.
Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2008
Η διδασκαλια των Θρησκευτικων στην Ευρωπη-Μυθοι και Πραγματικοτητα
Οι γνωστοι κυκλοι της...προοδου εχουν βαλθει να μας πεισουν οτι οχι μονο ειναι σωστη η αποφαση του Υπουργειου Παιδειας για προαιρετικη διδασκαλια των Θρησκευτικων στα σχολεια,αλλα οτι ακομα ειμαστε "καθυστερημενοι" και οτι ζουμε σε "μεσαιωνα",επειδη ταχα σ'ολη την υπολοιπη Ευρωπη το συγκεκριμενο μαθημα εχει απαγορευτει εδω και χρονια δια ροπαλου!
Ειναι ομως ετσι τα πραγματα?Ας δουμε αναλυτικα τι ισχυει στις 25 χωρες-μελη της Ευρωπαικης Ενωσης:
Γερμανια-Αυστρια:Το μαθημα οχι μονο ειναι υποχρεωτικο,αλλα εχει και ομολογιακο χαρακτηρα.Παρα τον προαιρετικο χαρακτηρα μονο σε αλλοθρησκους-και οχι γενικα οπως στη χωρα μας-η παρακολουθηση του αγγιζει το 100% απο τους μαθητες.
Αγγλια:Το μάθημα των Θρησκευτικων στην Αγγλία ειναι υποχρεωτικό σύμφωνα με τον Εκπαιδευτικό νόμο του 1944 και σύμφωνα με τον νόμο περί σχολικης προσευχης του 1988.
Βελγιο:Το μάθημα ειναι «κατηχητικό» δηλαδή γίνεται στα σχολεια από την Καθολική Εκκλησία και ειναι υποχρεωτικό.
Ιταλια:Το Ιταλικό Σύνταγμα δεν θεσπίζει κανένα χωρισμό κράτους και Εκκλησίας. Το μάθημα των θρησκευτικων και στην Ιταλία βάσει του Συντάγματος προβλέπει να διδάσκεται κάθε εβδομάδα για ενα δίωρο στα δημοτικά σχολεια και τα γυμνάσια και για μιά ωρα στα λύκειαΗ υλη των μαθημάτων καθορίζεται κατόπιν συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας και της Καθολικης Εκκλησίας.Μαλιστα,το 1989 το Συνταγματικό Συμβούλιο της Ιταλίας βεβαίωσε την υποχρέωση του κράτους να προβλέψει το μάθημα των θρησκευτικών κατά το ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Το 1999 η κεντροαριστερή κυβέρνηση επιχείρησε να αλλάξει την ύλη του μαθήματος των θρησκευτικών, με αποτέλεσμα να προκληθεί σάλος. Ο σημερινός πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι στην προεκλογική του εκστρατεία υποσχέθηκε το μάθημα των θρησκευτικών να γίνει υποχρεωτικό στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και οι διδάσκοντες να παύσουν να θεωρούνται «εθελοντές καθηγητές», δηλαδή δεύτερης κατηγορίας και με συμβολικό μισθό, να γίνουν ισότιμοι διδάσκοντες προς όλους τους άλλους και να πληρώνονται κανονικά όπως οι υπόλοιποι.Αυτά τα υλοποίησε αμέσως μετά την εκλογή του, παρά την αντίδραση της Κεντροαριστεράς.
Ισπανια:διδάσκεται κανονικα στα σχολεια το μάθημα των θρησκευτικων και κατοχυρώνεται ευθέως από το Σύνταγμα και στο αρθρο 16 του Ισπανικου Συντάγματος.
Πορτογαλια:βρίσκεται πάντοτε σε ισχύ το Κονκορδάτο που εχει υπογράψει η χωρα με το Βατικανό στις 7.5. 1940, το Νομοθετικό Διάταγμα 407/89, το οποιο εισάγει το μάθημα των θρησκευτικων στα σχολεια.
Πρέπει να ληφθει υπ’ὄψιν οτι τό αρθρο ΧΧΙ του εν λόγω Κονκορδάτου προβλέπει οτι η διδασκαλία στα δημόσια σχολεια πρέπει να καθοδηγειται από τις αρχές του Καθολικισμου.
Ιρλανδια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων ως «κατηχητικό» δηλαδή γίνεται υπό την εποπτεία της Καθολικης Ἐκκλησίας και ειναι υποχρεωτικό για ολους τους μαθητές.
Λουξεμβουργο:Το μάθημα των θρησκευτικων βάσει του Συντάγματος αρθρο 126 διδάσκεται στα δημόσια σχολεια ως υποχρεωτικό,από κληρικούς και την υλη την καθορίζει η Εκκλησία.
Δανια:Σε ολα τα σχολεια διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων ως υποχρεωτικό οπως ορίζει ο νόμος 8.6.1966.
Σουηδια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων, οχι με την στενή κατηχητική εννοια, αλλά ως γνώσεις ευρύτερες και των αλλων θρησκειων. Ομως εδ θ πρέπει να προσεχθει οτι την συγκεκριμένη υλη του μαθήματος την καθορίζει η Εκκλησία και οχι το κράτος.
Φινλανδια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων στα σχολεια και μάλιστα ως κατηχητικό.
Ολλανδια:Το μάθημα κατοχυρώνεται από το αρθρο 32 του Συντάγματος και διδάσκεται ως υποχρεωτικό στα σχολεια.
Ουγγαρια:διδάσκεται στα σχολεια το μάθημα των θρησκευτικων εφόσον το ζητήσουν οι γονεις.
Εσθονια:Και εδω το μάθημα των θρησκευτικων διδάσκεται ως υποχρεωτικό στα σχολεια, εφόσον δεκαπέντε μαθητές το ζητήσουν.
Τσεχια:διδάσκεται στα σχολεια το μάθημα των θρησκευτικω δυο ωρες την εβδομαδα ,συμφωνα με το αρθρο 7 παρ.1 εδαφ. (α) του Ν.3/2002.
Πολωνια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων και αυτό προβλέπεται από το Σύνταγμα, από το Κονκορδάτο που εχει συναφθεε με το Βατικανό,αρθρο 20 παρ. 3. Η υλη του μαθήματος καθορίζεται από την Εκκλησία.
Κυπρος:το Συνταγμα,μεσω του αρθρου 18 κατοχυρώνει την διδασκαλία των θρησκευτικων στήν πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως υποχρεωτικό για ολους τους μαθητές.
Σλοβενια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων,συμφωνα με το αρθρο 229 του Συντάγματος.
Σλοβακια:το μάθημα των θρησκευτικων αποτελει ισότιμο μάθημα με τα υπόλοιπα και η υλη του καθορίζεται από την Εκκλησία, η οποία ορίζει και τους διδασκάλους του.Αυτό κατοχυρώνεται από το αρθρο 24 παρ.3 του Συντάγματος, καθώς και από το αρθρο 3 του νόμου 308/1991, οπως τροποποιήθηκε με τους νόμους 192/1992 και 394/2000.
Μαλτα:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων στα σχολεια και η υλη του καθορίζεται από την Καθολική Εκκλησία, η οποία εγκρίνει και τους διδασκάλους.
Λετονια:διδάσκεται και χρηματοδοτειται από το κράτος το μάθημα των Θρησκευτικων στά σχολεια,οπως προβλέπει ο νόμος της 7ης Σεπτεμβρίου 1995 στα αρθρο 6.
Λιθουανια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων στα δημόσια σχολεια ως μάθημα κανονικό και ισότιμο με τα αλλα μαθήματα.
Ρουμανια:το μάθημα των θρησκευτικων κατοχυρώνεται από το αρθρο 32. παρ. 7 του Συντάγματος.
Βουλγαρια:στα κρατικά σχολεια διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων και λειτουργουν και θρησκευτικά σχολεια πλήρως εξομοιωμένα με τα κρατικά.
Γαλλια:μόνο στα ιδιωτικά καθολικά σχολεία και σε σχολεία άλλων δογμάτων μπορεί κανείς να διδαχθεί το μάθημα των Θρησκευτικών στη Γαλλία. Από τη δημόσια εκπαίδευση καταργήθηκε το 1882-6 με νόμο, με βάση τον οποίο η Παιδεία θεσπιζόταν στο εξής ως «λαϊκή» και όχι πια εκκλησιαστική (lois de laïcisation).
Οσον αφορα τις ωρες διδασκαλιας των Θρησκευτικων,αυτες διαμορφωνονται στις εξης:
Ιρλανδία 759
Μάλτα 720
Νορβηγία 587
Λουξεμβούργο 564
Βέλγιο (γαλλόφωνο & γερμανόφωνο) 549
Αυστρία 540
Ισπανία 520
Λιχτενστάιν 510
Πολωνία 504
Ιταλία 459
Κύπρος 432
Βέλγιο (φλαμανδικό) 366
Ελλάδα 364
Δανία 300
Λιθουανία 266
Ρουμανία 232
Ισλανδία 192
Σλοβακία 168
Πορτογαλία 150
Ουγγαρία 106
Λετονία 23
Οπως ευκολα μπορουμε να διαπιστωσουμε,αποτελουν εντελως μυθωδη κατασκευασματα και ψεματα τα οσα υποστηριζουν οι αθεοι κυκλοι για δηθεν "σκοταδισμο" στην Ελλαδα και "ελευθερια" στην υπολοιπη Ευρωπη.Μαλιστα,η χωρα μας δεν ειναι ουτ καν στις πρωτες 10 στην παρακολουθηση του συγκεκριμενου μαθηματος!!!
Αυτα τα βλεπουν εκει στο Υπουργειο Παιδειας?Ή μηπως νομιζουν οτι θα μας πεταξουν ενα παραμυθακι περι "καταργημενου μαθηματος Θρησκευτικων στην Ευρωπη" κι εμεις θα το χαψουμε?Κυριε Στυλιανιδη,τα γεγονοτα και οι στατιστικες σας διαψευδουν θριαμβευτικα...γιατι δεν λετε την αληθεια στον κοσμο για το ποιοι κρυβονται πισω απ'την προαιρετικη διδασκαλια του μαθηματος στη χωρα μας?Οπως βλεπετε,το ψεμα σας ξεσκεπαστηκε...
Ειναι ομως ετσι τα πραγματα?Ας δουμε αναλυτικα τι ισχυει στις 25 χωρες-μελη της Ευρωπαικης Ενωσης:
Γερμανια-Αυστρια:Το μαθημα οχι μονο ειναι υποχρεωτικο,αλλα εχει και ομολογιακο χαρακτηρα.Παρα τον προαιρετικο χαρακτηρα μονο σε αλλοθρησκους-και οχι γενικα οπως στη χωρα μας-η παρακολουθηση του αγγιζει το 100% απο τους μαθητες.
Αγγλια:Το μάθημα των Θρησκευτικων στην Αγγλία ειναι υποχρεωτικό σύμφωνα με τον Εκπαιδευτικό νόμο του 1944 και σύμφωνα με τον νόμο περί σχολικης προσευχης του 1988.
Βελγιο:Το μάθημα ειναι «κατηχητικό» δηλαδή γίνεται στα σχολεια από την Καθολική Εκκλησία και ειναι υποχρεωτικό.
Ιταλια:Το Ιταλικό Σύνταγμα δεν θεσπίζει κανένα χωρισμό κράτους και Εκκλησίας. Το μάθημα των θρησκευτικων και στην Ιταλία βάσει του Συντάγματος προβλέπει να διδάσκεται κάθε εβδομάδα για ενα δίωρο στα δημοτικά σχολεια και τα γυμνάσια και για μιά ωρα στα λύκειαΗ υλη των μαθημάτων καθορίζεται κατόπιν συμφωνίας μεταξύ του Υπουργείου Παιδείας και της Καθολικης Εκκλησίας.Μαλιστα,το 1989 το Συνταγματικό Συμβούλιο της Ιταλίας βεβαίωσε την υποχρέωση του κράτους να προβλέψει το μάθημα των θρησκευτικών κατά το ρωμαιοκαθολικό δόγμα. Το 1999 η κεντροαριστερή κυβέρνηση επιχείρησε να αλλάξει την ύλη του μαθήματος των θρησκευτικών, με αποτέλεσμα να προκληθεί σάλος. Ο σημερινός πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι στην προεκλογική του εκστρατεία υποσχέθηκε το μάθημα των θρησκευτικών να γίνει υποχρεωτικό στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και οι διδάσκοντες να παύσουν να θεωρούνται «εθελοντές καθηγητές», δηλαδή δεύτερης κατηγορίας και με συμβολικό μισθό, να γίνουν ισότιμοι διδάσκοντες προς όλους τους άλλους και να πληρώνονται κανονικά όπως οι υπόλοιποι.Αυτά τα υλοποίησε αμέσως μετά την εκλογή του, παρά την αντίδραση της Κεντροαριστεράς.
Ισπανια:διδάσκεται κανονικα στα σχολεια το μάθημα των θρησκευτικων και κατοχυρώνεται ευθέως από το Σύνταγμα και στο αρθρο 16 του Ισπανικου Συντάγματος.
Πορτογαλια:βρίσκεται πάντοτε σε ισχύ το Κονκορδάτο που εχει υπογράψει η χωρα με το Βατικανό στις 7.5. 1940, το Νομοθετικό Διάταγμα 407/89, το οποιο εισάγει το μάθημα των θρησκευτικων στα σχολεια.
Πρέπει να ληφθει υπ’ὄψιν οτι τό αρθρο ΧΧΙ του εν λόγω Κονκορδάτου προβλέπει οτι η διδασκαλία στα δημόσια σχολεια πρέπει να καθοδηγειται από τις αρχές του Καθολικισμου.
Ιρλανδια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων ως «κατηχητικό» δηλαδή γίνεται υπό την εποπτεία της Καθολικης Ἐκκλησίας και ειναι υποχρεωτικό για ολους τους μαθητές.
Λουξεμβουργο:Το μάθημα των θρησκευτικων βάσει του Συντάγματος αρθρο 126 διδάσκεται στα δημόσια σχολεια ως υποχρεωτικό,από κληρικούς και την υλη την καθορίζει η Εκκλησία.
Δανια:Σε ολα τα σχολεια διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων ως υποχρεωτικό οπως ορίζει ο νόμος 8.6.1966.
Σουηδια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων, οχι με την στενή κατηχητική εννοια, αλλά ως γνώσεις ευρύτερες και των αλλων θρησκειων. Ομως εδ θ πρέπει να προσεχθει οτι την συγκεκριμένη υλη του μαθήματος την καθορίζει η Εκκλησία και οχι το κράτος.
Φινλανδια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων στα σχολεια και μάλιστα ως κατηχητικό.
Ολλανδια:Το μάθημα κατοχυρώνεται από το αρθρο 32 του Συντάγματος και διδάσκεται ως υποχρεωτικό στα σχολεια.
Ουγγαρια:διδάσκεται στα σχολεια το μάθημα των θρησκευτικων εφόσον το ζητήσουν οι γονεις.
Εσθονια:Και εδω το μάθημα των θρησκευτικων διδάσκεται ως υποχρεωτικό στα σχολεια, εφόσον δεκαπέντε μαθητές το ζητήσουν.
Τσεχια:διδάσκεται στα σχολεια το μάθημα των θρησκευτικω δυο ωρες την εβδομαδα ,συμφωνα με το αρθρο 7 παρ.1 εδαφ. (α) του Ν.3/2002.
Πολωνια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων και αυτό προβλέπεται από το Σύνταγμα, από το Κονκορδάτο που εχει συναφθεε με το Βατικανό,αρθρο 20 παρ. 3. Η υλη του μαθήματος καθορίζεται από την Εκκλησία.
Κυπρος:το Συνταγμα,μεσω του αρθρου 18 κατοχυρώνει την διδασκαλία των θρησκευτικων στήν πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως υποχρεωτικό για ολους τους μαθητές.
Σλοβενια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων,συμφωνα με το αρθρο 229 του Συντάγματος.
Σλοβακια:το μάθημα των θρησκευτικων αποτελει ισότιμο μάθημα με τα υπόλοιπα και η υλη του καθορίζεται από την Εκκλησία, η οποία ορίζει και τους διδασκάλους του.Αυτό κατοχυρώνεται από το αρθρο 24 παρ.3 του Συντάγματος, καθώς και από το αρθρο 3 του νόμου 308/1991, οπως τροποποιήθηκε με τους νόμους 192/1992 και 394/2000.
Μαλτα:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων στα σχολεια και η υλη του καθορίζεται από την Καθολική Εκκλησία, η οποία εγκρίνει και τους διδασκάλους.
Λετονια:διδάσκεται και χρηματοδοτειται από το κράτος το μάθημα των Θρησκευτικων στά σχολεια,οπως προβλέπει ο νόμος της 7ης Σεπτεμβρίου 1995 στα αρθρο 6.
Λιθουανια:διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων στα δημόσια σχολεια ως μάθημα κανονικό και ισότιμο με τα αλλα μαθήματα.
Ρουμανια:το μάθημα των θρησκευτικων κατοχυρώνεται από το αρθρο 32. παρ. 7 του Συντάγματος.
Βουλγαρια:στα κρατικά σχολεια διδάσκεται το μάθημα των θρησκευτικων και λειτουργουν και θρησκευτικά σχολεια πλήρως εξομοιωμένα με τα κρατικά.
Γαλλια:μόνο στα ιδιωτικά καθολικά σχολεία και σε σχολεία άλλων δογμάτων μπορεί κανείς να διδαχθεί το μάθημα των Θρησκευτικών στη Γαλλία. Από τη δημόσια εκπαίδευση καταργήθηκε το 1882-6 με νόμο, με βάση τον οποίο η Παιδεία θεσπιζόταν στο εξής ως «λαϊκή» και όχι πια εκκλησιαστική (lois de laïcisation).
Οσον αφορα τις ωρες διδασκαλιας των Θρησκευτικων,αυτες διαμορφωνονται στις εξης:
Ιρλανδία 759
Μάλτα 720
Νορβηγία 587
Λουξεμβούργο 564
Βέλγιο (γαλλόφωνο & γερμανόφωνο) 549
Αυστρία 540
Ισπανία 520
Λιχτενστάιν 510
Πολωνία 504
Ιταλία 459
Κύπρος 432
Βέλγιο (φλαμανδικό) 366
Ελλάδα 364
Δανία 300
Λιθουανία 266
Ρουμανία 232
Ισλανδία 192
Σλοβακία 168
Πορτογαλία 150
Ουγγαρία 106
Λετονία 23
Οπως ευκολα μπορουμε να διαπιστωσουμε,αποτελουν εντελως μυθωδη κατασκευασματα και ψεματα τα οσα υποστηριζουν οι αθεοι κυκλοι για δηθεν "σκοταδισμο" στην Ελλαδα και "ελευθερια" στην υπολοιπη Ευρωπη.Μαλιστα,η χωρα μας δεν ειναι ουτ καν στις πρωτες 10 στην παρακολουθηση του συγκεκριμενου μαθηματος!!!
Αυτα τα βλεπουν εκει στο Υπουργειο Παιδειας?Ή μηπως νομιζουν οτι θα μας πεταξουν ενα παραμυθακι περι "καταργημενου μαθηματος Θρησκευτικων στην Ευρωπη" κι εμεις θα το χαψουμε?Κυριε Στυλιανιδη,τα γεγονοτα και οι στατιστικες σας διαψευδουν θριαμβευτικα...γιατι δεν λετε την αληθεια στον κοσμο για το ποιοι κρυβονται πισω απ'την προαιρετικη διδασκαλια του μαθηματος στη χωρα μας?Οπως βλεπετε,το ψεμα σας ξεσκεπαστηκε...
Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2008
Να χαιρεστε τους "συνομιλητες" σας,κυριε...Προεδρε!
Αναφερόμενος στο θέμα της τουρκικής εισβολής,ο Ταλάτ δηλωσε:«Η Τουρκία δεν επενέβη στο νησί για το τίποτα το 1974. Όλος ο κόσμος το γνωρίζει αυτό.
Στην πραγματικότητα, η Τουρκία άργησε. Θα έπρεπε να είχε επέμβει το 1963 ή το 1964. Τότε δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να το κάνει αλλά έδειξε τότε εξαιρετική υπομονή για τα γεγονότα στην Κύπρο».
Αυτο θα πει θρασος!!!Σε λιγο θα μας πει πως μας εκαναν και...χαρη που δεν κατελαβαν τη μιση Κυπρο νωριτερα!Αυτα αραγε τα βλεπουν ο Χριστοφιας και οι υποστηρικτες του;Ή κωφευουν & τα υποβαθμιζουν;Εχουν καταλαβει οτι οι τουρκοι δεν προκειται ν'αλλαξουν ποτε,ειδικα οταν πηγαινουν σε διαπραγματευσεις απο θεση ισχυος (γιατι εκει καταντησε την Κυπρο ο προεδρος του ΑΚΕΛ,ενα κυριαρχο και πλουσιο κρατος να ζητιανευει για συμφωνια με πειναλες και διεθνως απομονωμενα ψευδοκρατιδια);Προς τι η συνεχιζομενη διαπραγματευση λοιπον?Περιμενουν ν'ακουσουν και τιποτα χειροτερο απ'τον βαλτο της Αγκυρας Ταλατ (θαυμαστε τον πως καμαρωνει στη φωτογραφια με φοντο τον αρχισφαγεα Κεμαλ);
Ελεος...ξυπνηστε επιτελους εκει στην Κυπρο.Και ας σταματησουν καποιοι που το παιζουν πατριωτες στην Ελλαδα,οπως ο προεδρος του ΛΑΟΣ,να στηριζουν τον Χριστοφια.Εκτος απο προδοτικο,ειναι και γελοιο...
Στην πραγματικότητα, η Τουρκία άργησε. Θα έπρεπε να είχε επέμβει το 1963 ή το 1964. Τότε δεν μπορούσε ή δεν ήθελε να το κάνει αλλά έδειξε τότε εξαιρετική υπομονή για τα γεγονότα στην Κύπρο».
Αυτο θα πει θρασος!!!Σε λιγο θα μας πει πως μας εκαναν και...χαρη που δεν κατελαβαν τη μιση Κυπρο νωριτερα!Αυτα αραγε τα βλεπουν ο Χριστοφιας και οι υποστηρικτες του;Ή κωφευουν & τα υποβαθμιζουν;Εχουν καταλαβει οτι οι τουρκοι δεν προκειται ν'αλλαξουν ποτε,ειδικα οταν πηγαινουν σε διαπραγματευσεις απο θεση ισχυος (γιατι εκει καταντησε την Κυπρο ο προεδρος του ΑΚΕΛ,ενα κυριαρχο και πλουσιο κρατος να ζητιανευει για συμφωνια με πειναλες και διεθνως απομονωμενα ψευδοκρατιδια);Προς τι η συνεχιζομενη διαπραγματευση λοιπον?Περιμενουν ν'ακουσουν και τιποτα χειροτερο απ'τον βαλτο της Αγκυρας Ταλατ (θαυμαστε τον πως καμαρωνει στη φωτογραφια με φοντο τον αρχισφαγεα Κεμαλ);
Ελεος...ξυπνηστε επιτελους εκει στην Κυπρο.Και ας σταματησουν καποιοι που το παιζουν πατριωτες στην Ελλαδα,οπως ο προεδρος του ΛΑΟΣ,να στηριζουν τον Χριστοφια.Εκτος απο προδοτικο,ειναι και γελοιο...
Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2008
Σε Getto Λαθρομεταναστών έχει μετατραπεί το λιμάνι της Πάτρας. Μεγάλες οι αντιδράσεις των Ελλήνων κατοίκων
Σε Getto Ξένων και λαθρομεταναστών έχει μετατραπεί το λιμάνι της Πάτρας. Οι λαθρομετανάστες έχουν φτιάξει έναν καταυλισμό έξω απο το λιμάνι, δημιουργόντας "Getto", και δεν αφήνουν κανέναν Έλληνα κάτοικο ή Ελληνική αρχή να πλησιάσει! Σε αυτή τους την προσπάθεια έχουν συμμαχητές τους "αντί"εξουσιαστές δημιουργώντας έτσι ένα πλήρες 'Κράτος εν Κράτει' στη πόλη της Πάτρας. Πάρα πολλές οι διαμαρτυρίες των κατοίκων της Πάτρας και ειδικά των κατοίκων που μένουν γύρω από τον καταυλισμό των λαθρομεταναστών. Έχουμε δει τους κατοίκους να διαμαρτύρονται σε τοπικό κανάλι της Πάτρας (Super B) για την άθλια κατάσταση και να λένε ότι πολλές φορές γίνονται άγριοι διαπληκτισμοί και φασαρίες ανάμεσα σε Έλληνες Πατρινούς και λαθρομετανάστες. Όμως οι φωνές αυτών των κατοίκων δεν φτάνουν ποτέ στα αυτιά του "Κράτους", το οποίο το μόνο που γνωρίζει είναι πως να δημιουργεί "ελλείματα" για να αυξάνει τη φορολογία, αλλά και στα Αθηναϊκά ΜΜΕ τα οποία (στις προσταγές του συστήματος) έχουν θάψει το θέμα.
Παρακάτω ακολουθεί ρεπορτάζ από τον τοπικό τύπο:
"ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ
08/09/2008 00:48:57
Σοβαρά επεισόδια προκλήθηκαν τη Δευτέρα στα όρια του λιμανιού της Πάτρας, μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και λαθρομεταναστών. Τραυματίες, καταστήματα, αυτοκίνητα και κτήρια του λιμανιού με ζημιές, είναι ο απολογισμός των εκτεταμένων επεισοδίων που έγιναν σε δυο δόσεις.
Τουλάχιστον 12 λιμενικοί, ένας αστυνομικός και ένας Αφγανός, είναι ο απολογισμός των τραυματιών, ενώ ζημιές υπέστησαν περιπολικά της Αστυνομίας, ΙΧ αυτοκίνητα και κτήρια που βρίσκονται εντός και εκτός της λιμενικής ζώνης κοντά στην πύλη 7, τον σταθμό υποδοχής επιβατών και την οδό Καρόλου.
Όλα ξεκίνησαν στις 5 το απόγευμα όταν ένας νεαρός λαθρομετανάστης βρέθηκε να απομακρύνεται τραυματισμένος από την λιμενική ζώνη. Περίπου 200 αλλοδαποί θεώρησαν υπεύθυνους για τον τραυματισμό του νεαρού τους λιμενικούς και κινήθηκαν απειλητικά εναντίον τους, πετώντας πέτρες στον σταθμό υποδοχής επιβατών. Άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του λιμενικού προσπάθησαν να αποκρούσουν την επίθεση και τα επεισόδια πήραν έκταση. Στο σημείο έφτασαν και δυνάμεις της Αστυνομίας, με ολόκληρη την περιοχή να μετατρέπεται σε πραγματικό πεδίο μάχης. Από τις πέτρες που έπεφταν «βροχή», προκλήθηκαν ζημιές σε 4 περιπολικά και αρκετά ΙΧ που βρίσκονταν σταθμευμένα στο σημείο, ενώ οι εξαγριωμένοι αλλοδαποί «κατέβασαν» με πέτρες και ξύλα την τζαμαρία που βρίσκεται από τη μέσα πλευρά του σταθμού υποδοχής, ενώ ένας αστυνομικός υπέστη εκδορές στο χέρι του. Μετά από λίγη ώρα, οι αλλοδαποί επιχείρησαν να κάνουν πορεία προς το κέντρο της Πάτρας για να προκαλέσουν την αντίδραση της Αστυνομίας. Τελικά οι αλλοδαποί κατευθύνθηκαν προς τον Ερυθρό Σταυρό στην οδό Καρόλου, προκειμένου να προσφερθούν οι πρώτες βοήθειες στον νεαρό τραυματία. Κύκλοι του λιμενικού υποστηρίζουν ότι ο νεαρός δεν τραυματίστηκε από συμπλοκή με λιμενικούς, αλλά από οδηγό φορτηγού, στο όχημα του οποίου προσπάθησε να κρυφτεί ο αλλοδαπός.
Αγριος πετροπόλεμος
Και εκεί που όλοι περίμεναν ότι η κατάσταση θα εκτονωνόταν, λίγο μετά τις 7 το απόγευμα μικρή ομάδα αντιεξουσιαστών, μαζί με εκατοντάδες αλλοδαπούς, συγκεντρώθηκαν έξω από την πύλη του λιμανιού στην οδό Καρόλου. Μέσα από την περίφραξη του λιμένα, είχαν παραταχθεί ειδικές δυνάμεις του λιμενικού, μαζί με μικρό αριθμό ανδρών των ΜΑΤ. Η έκρηξη δεν άργησε να συμβεί και ο πετροπόλεμος που ξεκίνησε είχε τέτοια ένταση ώστε να τραυματιστούν 12 λιμενικοί (από τους οποίους οι 5 μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο για περεταίρω νοσηλεία) ενώ το τμήμα του λιμανιού στο συγκεκριμένο σημείο γέμισε από πέτρες που πετούσε το εξαγριωμένο πλήθος. Μάλιστα, οι αλλοδαποί έσπασαν την αλυσίδα μιας πόρτας και μπήκαν στο λιμάνι πετώντας… κοτρώνες στους άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας που προσπαθούσαν να τους απωθήσουν.
Από τον άγριο πετροπόλεμο, προκλήθηκαν ζημιές σε αρκετά αυτοκίνητα που υπήρχαν στο σημείο, όπως επίσης και σε καταστήματα εντός και εκτός της λιμενικής ζώνης. Μετά από μιάμιση περίπου ώρα, οι αλλοδαποί, μαζί με τους αντιεξουσιαστές, άρχισαν να υποχωρούν προς το θεατράκι της Μαρίνας για να κατευθυνθούν πίσω στον καταυλισμό της Ηρώων Πολυτεχνείου."
πηγή: http://www.patranews.gr
Παρακάτω ακολουθεί ρεπορτάζ από τον τοπικό τύπο:
"ΠΕΔΙΟ ΜΑΧΗΣ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ
08/09/2008 00:48:57
Σοβαρά επεισόδια προκλήθηκαν τη Δευτέρα στα όρια του λιμανιού της Πάτρας, μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας και λαθρομεταναστών. Τραυματίες, καταστήματα, αυτοκίνητα και κτήρια του λιμανιού με ζημιές, είναι ο απολογισμός των εκτεταμένων επεισοδίων που έγιναν σε δυο δόσεις.
Τουλάχιστον 12 λιμενικοί, ένας αστυνομικός και ένας Αφγανός, είναι ο απολογισμός των τραυματιών, ενώ ζημιές υπέστησαν περιπολικά της Αστυνομίας, ΙΧ αυτοκίνητα και κτήρια που βρίσκονται εντός και εκτός της λιμενικής ζώνης κοντά στην πύλη 7, τον σταθμό υποδοχής επιβατών και την οδό Καρόλου.
Όλα ξεκίνησαν στις 5 το απόγευμα όταν ένας νεαρός λαθρομετανάστης βρέθηκε να απομακρύνεται τραυματισμένος από την λιμενική ζώνη. Περίπου 200 αλλοδαποί θεώρησαν υπεύθυνους για τον τραυματισμό του νεαρού τους λιμενικούς και κινήθηκαν απειλητικά εναντίον τους, πετώντας πέτρες στον σταθμό υποδοχής επιβατών. Άνδρες των Ειδικών Δυνάμεων του λιμενικού προσπάθησαν να αποκρούσουν την επίθεση και τα επεισόδια πήραν έκταση. Στο σημείο έφτασαν και δυνάμεις της Αστυνομίας, με ολόκληρη την περιοχή να μετατρέπεται σε πραγματικό πεδίο μάχης. Από τις πέτρες που έπεφταν «βροχή», προκλήθηκαν ζημιές σε 4 περιπολικά και αρκετά ΙΧ που βρίσκονταν σταθμευμένα στο σημείο, ενώ οι εξαγριωμένοι αλλοδαποί «κατέβασαν» με πέτρες και ξύλα την τζαμαρία που βρίσκεται από τη μέσα πλευρά του σταθμού υποδοχής, ενώ ένας αστυνομικός υπέστη εκδορές στο χέρι του. Μετά από λίγη ώρα, οι αλλοδαποί επιχείρησαν να κάνουν πορεία προς το κέντρο της Πάτρας για να προκαλέσουν την αντίδραση της Αστυνομίας. Τελικά οι αλλοδαποί κατευθύνθηκαν προς τον Ερυθρό Σταυρό στην οδό Καρόλου, προκειμένου να προσφερθούν οι πρώτες βοήθειες στον νεαρό τραυματία. Κύκλοι του λιμενικού υποστηρίζουν ότι ο νεαρός δεν τραυματίστηκε από συμπλοκή με λιμενικούς, αλλά από οδηγό φορτηγού, στο όχημα του οποίου προσπάθησε να κρυφτεί ο αλλοδαπός.
Αγριος πετροπόλεμος
Και εκεί που όλοι περίμεναν ότι η κατάσταση θα εκτονωνόταν, λίγο μετά τις 7 το απόγευμα μικρή ομάδα αντιεξουσιαστών, μαζί με εκατοντάδες αλλοδαπούς, συγκεντρώθηκαν έξω από την πύλη του λιμανιού στην οδό Καρόλου. Μέσα από την περίφραξη του λιμένα, είχαν παραταχθεί ειδικές δυνάμεις του λιμενικού, μαζί με μικρό αριθμό ανδρών των ΜΑΤ. Η έκρηξη δεν άργησε να συμβεί και ο πετροπόλεμος που ξεκίνησε είχε τέτοια ένταση ώστε να τραυματιστούν 12 λιμενικοί (από τους οποίους οι 5 μεταφέρθηκαν στο νοσοκομείο για περεταίρω νοσηλεία) ενώ το τμήμα του λιμανιού στο συγκεκριμένο σημείο γέμισε από πέτρες που πετούσε το εξαγριωμένο πλήθος. Μάλιστα, οι αλλοδαποί έσπασαν την αλυσίδα μιας πόρτας και μπήκαν στο λιμάνι πετώντας… κοτρώνες στους άνδρες των δυνάμεων ασφαλείας που προσπαθούσαν να τους απωθήσουν.
Από τον άγριο πετροπόλεμο, προκλήθηκαν ζημιές σε αρκετά αυτοκίνητα που υπήρχαν στο σημείο, όπως επίσης και σε καταστήματα εντός και εκτός της λιμενικής ζώνης. Μετά από μιάμιση περίπου ώρα, οι αλλοδαποί, μαζί με τους αντιεξουσιαστές, άρχισαν να υποχωρούν προς το θεατράκι της Μαρίνας για να κατευθυνθούν πίσω στον καταυλισμό της Ηρώων Πολυτεχνείου."
πηγή: http://www.patranews.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
