Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2008

ANTIFA: Το επάγγελμα του μέλλοντος

Τα χρόνια της αθωότητας

Στην σκιά του Μεγάλου Αδερφού και της πανίσχυρης τυραννίας του δολαρίου, θα περίμενε κανείς οι αντιστασιακές ομάδες οποιωνδήποτε πολιτικών αποχρώσεων να δείχνουν μια αλληλεγγύη μεταξύ τους και στις περιπτώσεις που δεν συνεργάζονται, να διατηρούν τουλάχιστον μια ανακωχή τέτοια ώστε κανένας να μην έχει τζάμπα απώλειες. Στην δεκαετία του ‘70, αυτό που φαντάζει λογικό ήταν και αυτό που συνέβαινε. Κατατοπιστική η συνέντευξη του Ιταλού Φασίστα Adriano Tilgher στο περιοδικό ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ (Νο 105) όπου συγκεκριμένα δηλώνει: «…συμμετείχα στις ανεπανάληπτες και μαγικές στιγμές της αμφισβήτησης του 1968, όταν οι φοιτητικές μάζες δεν ήταν χωρισμένες από μίση ιδεολογικού χαρακτήρα και όταν στο όνομα του δικαιώματος στη σπουδή και της πάλης ενάντια στο σύστημα, κατεβήκαμε στους δρόμους και συμμετείχαμε στις περίφημες συγκρούσεις της Valle Giulia, όπου εθνικιστές συμπαρατάχθηκαν μαζί με ομάδες της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς…».

Οι λόγοι

Το προηγούμενο έτος κι ενώ το αντάρτικο πόλεων στο κατεχόμενο Ιράκ καλά κρατούσε, Ιρακινοί έδειξαν βίντεο με συλληφθέντες Άγγλους πράκτορες οι οποίοι ήταν από εκείνους που είχαν βαλθεί εσκεμμένα για να δημιουργήσουν τον «εμφύλιο» ανάμεσα στις Ιρακινές αντιστασιακές δυνάμεις. Γνωστή η ιστορία. Κι αν το να βάζεις Άγγλους και γενικότερα Λευκούς ανάμεσα σε σκουρόχρωμους Άραβες δεν σε εμποδίζει στο να πετύχεις τον σκοπό σου, πόσο πιο εύκολο φαντάζει η χρήση προβοκατόρων μέσα στις επαναστατικές ομάδες της ίδιας σου της πατρίδας. Έτσι λοιπόν, αυτή η άριστη σχέση κατέληξε σε ένα πόλεμο που ακόμα κυμαίνεται και μάλιστα τώρα σε πολύ επικίνδυνα πλαίσια. Όλοι γνωρίζουμε την περίπτωση του συντρόφου μας Ηλία, ενός 19χρονου που από θαύμα γλίτωσε τον θάνατο, μετά από την περσινή δολοφονική επίθεση που δέχτηκε από παρακρατικούς. Όλοι γνωρίζουμε ότι η αστυνομία δεν έκανε τίποτα. Όλοι γνωρίζουμε ότι υπάρχει στο διαδίκτυο συγκεκριμένη σελίδα (indymedia) η οποία επικροτεί τέτοιες ενέργειες και σε πολλές περιπτώσεις οι υπεύθυνοι του site χρησιμοποιούν πρώτο βαθμό (εμείς χτυπήσαμε, εμείς κάψαμε) κάτι που σηκώνει παρέμβαση εισαγγελέα και δίωξη. Όλοι γνωρίζουμε ότι αυτό δεν θα γίνει ποτέ. Γνωρίζουμε επίσης ότι καπιταλιστές (Soros) χρηματοδοτούν το παγκόσμιο αυτό δίκτυο. Το έχουν παραδεχθεί κι οι ίδιοι.

Το ελληνικό “Antifa” παράρτημα

Το νέο φρούτο της εποχής είναι η «Antifa». Νέο σχετικά στην χώρα μας, στο εξωτερικό όμως έχει γερές βάσεις. Μετά την «αντιναζιστική πρωτοβουλία» (αντίγραφο του αγγλικού «antinazi league») της ΟΑΚΚΕ που υποστηρίζει ανοιχτά το Ισραήλ στον πόλεμο, ήρθε και στην Ελλάδα το φαινόμενο «Antifa», που, σε αντίθεση με τις χώρες του εξωτερικού, όπου υπάρχει (ανοιχτή) κρατική επιχορήγηση και αποτελείται κυρίως από αριστεριστές, εδώ το κύριο βάρος της οργάνωσης ανήκει στους αναρχικούς, ενώ, επίσημα τουλάχιστον, το κράτος δεν τους έχει ανταμείψει ακόμα. Φυσικά, δεν περιμέναμε την στήριξη των αναρχικών και των αριστεριστών για να σωθούμε, ωστόσο το πράγμα είναι πράγματι οξύμωρο. Κι είναι οξύμωρο διότι βλέπεις γελοίες ανακοινώσεις του τύπου «...όταν εξαφανίσουμε τους φασίστες ο κόσμος μας θα γίνει καλύτερος…» και κάτι τέτοια, λες και το ολιγάριθμο συγκριτικά Εθνικιστικό κίνημα είναι αυτό που προκαλεί όλα τα κακά σε αυτόν τον τόπο. Ξεχνούνε ποιοι κέρδισαν τον πόλεμο. Οξύμωρο επειδή κατηγορούν τον Εθνικισμό για «αντιδημοκρατικότητα», την στιγμή που και Αναρχία και Κομουνισμός απορρίπτουν την δημοκρατία. Οι αναρχικοί τα βάζουν με τους «φασίστες» επειδή έχουν απολυταρχικές απόψεις, ξεχνώντας τους συνοδοιπόρους τους αριστερούς και τους ηγέτες τους όπως ο Στάλιν, που έσφαξε την μισή Ρωσία, κυνήγησε εβραίους και ομοφυλόφιλους, δημιούργησε αμέτρητα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Σιβηρία και πολλά άλλα. Οξύμωρο επειδή όλοι θεωρούν δολοφόνους τους «φασίστες» την ώρα που υμνούν την βία, καίνε περιουσίες μικρομεσαίων με μολότοφ και υμνούν την «17 Νοέμβρη». Βλακεία ή σκοπιμότητα; Πιστεύουμε και τα δύο. Αξιοσημείωτο είναι και αυτό που δείχνει η φωτογραφία, όπου antifa’s στο εξωτερικό κατεβαίνουν υποστηρίζοντας Ισραήλ και Η.Π.Α. Περιμένουμε ειλικρινά με ανυπομονησία να το δούμε κι αυτό στην χώρα μας.



Όταν η βλακεία δεν έχει όρια!

Στις συνοικίες των Αθηνών συχνά βλέπουμε συνθήματα του τύπου «Antifa: είμαστε όλοι ομοφυλόφιλοι», κάτι που εμείς δεν μπορούμε να τους το αρνηθούμε. Σε ένα έντυπο που εξέδωσαν μάλιστα οι επίδοξοι… αντιφασίστες παρατηρήθηκαν πολλά χτυπητά λάθη κι ακόμα περισσότερα ψέματα. Αναφέρουμε με μια δόση υπερβολής ότι κάθε σειρά έχει και ψέμα. Θα δώσουμε το πλέον τρανταχτό παράδειγμα.
Στο πρώτο τεύχος, στην προτελευταία σελίδα, κάτω αριστερά σε ένα άρθρο έχει τίτλο «ΓΡΑΜΜΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ». Είναι γνωστό ότι πολλοί αναγνώστες που διαβάζουν ένα περιοδικό συχνά στέλνουν γράμματα σε αυτό, αρκετά εκ των οποίων συνήθως δημοσιεύονται. Είναι παράλογο πάντως, να είσαι αναγνώστης και να στέλνεις γράμμα πολύ πριν κυκλοφορήσει το 1ο τεύχος!
Και μιας και οι περισσότεροι από εμάς γνωρίζουν τους “antifa” από τις επιδόσεις τους στο αγώνισμα του ανώμαλου (χμ…) δρόμου, κι όχι από την πνευματική τους καθυστέρηση, παρακάτω θα διαβάσουμε μερικά αποσπάσματα από το άρθρο «μια ιστορία μέσα από την αντιναζί καρδιά του πανκ».
«…Δεν το φανταζόμουνα ότι εκείνο το απόγευμα θα βρισκόμουνα με ένα τύπο σαν το Μ. Γνωστός μιας φίλης μου που βόλταρε μαζί μου, έπεσε πάνω μας και το λογικό ήταν να αλλάξει μαζί μου μια – δυο κουβέντες. Αλλά ο Μ. δεν ήταν ένας τυχαίος τύπος. Ήταν ένας πάνκης στην ηλικία των 38 ετών. Κουβάλαγε μαζί του μαζεμένη όλη τη σημειολογία του πανκ. Αλλά δεν ήταν αυτό που τον έκανε γοητευτικό. Η ιστορία της αντικουλτούρας του punk φαινόταν να είχε περάσει πάνω από τον Μ., και όταν λέω ότι είχε περάσει από πάνω του εννοώ ότι τον είχε ισοπεδώσει. Μπορούσε κανείς να μαντέψει ότι ο άνθρωπος αυτός υπήρξε κάποτε πολύ ζωντανός και ας είχε τώρα πια γέρικο σχεδόν κορμί και ας είχε βλέμμα αποβλακωμένο από τα πολλά ναρκωτικά και ας του έλειπαν τα περισσότερα δόντια». (…)
«…Πρόκειται για κλασική περίπτωση φρούδων ελπίδων. Ο Μ. ήταν πρόθυμος να μιλήσει μαζί μου με αποκλειστικό όμως στόχο να πουλήσει μούρη στη φίλη μου. Και δεν ήταν μόνο οι υπερβολές που αναδείκνυαν τον εαυτό του σε κάτι σαν σε ήρωα του punk. Ο Μ. είχε κάψει τον εγκέφαλό του τόσο πολύ από τα drugs, που αδυνατούσε να εντάξει στοιχειωδώς χρονολογικά τις ιστορίες του. Μιλάμε για χοντρά πράγματα: αμφέβαλλε ακόμη και για την δεκαετία στην οποία συνέβησαν τα γεγονότα που ιστορούσε. Πακέτο…»

Συμπέρασμα: Εκτός από το δέος που νιώθουμε για τον «γοητευτικό» Μ., που λόγω του «γέρικου κορμιού» του (ετών 38) σίγουρα δεν δουλεύει και δεν υπάρχει περίπτωση να δούλεψε ποτέ στην ζωή τους (πως τα βρίσκει άραγε τα λεφτά για τα «drugs»;), η ιστορία λοιπόν που μας διηγείται στην συνέχεια του κειμένου είμαστε υποχρεωμένοι εμείς να την πιστέψουμε. Όχι διότι ο Μ. ήθελε να «…πουλήσει μούρη στη φίλη μου…» ούτε επειδή «…αδυνατούσε να εντάξει στοιχειωδώς χρονολογικά τις ιστορίες του…» αλλά ούτε κι επειδή «είχε κάψει τον εγκέφαλό του». Πρέπει να την πιστέψουμε γιατί κι εμείς κάτι πρέπει να πιστέψουμε διαβάζοντας ένα «antifa» περιοδικό. Μην ξεχνάτε ότι κάποιοι πρέπει να δικαιολογήσουν τον μισθό τους. Πακέτο…

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008

Αφελληνισμός και συνεχείς προκλήσεις

Τακτικές Τουρκοκρατίας και καθεστώτος Χότζα συνεχίζει να ακολουθεί το Αλβανικό κράτος με την στήριξη δημιουργίας μουσουλμανικού τέμενους στο χωριό Κηπαρό Χειμάρρας. Η ανέγερση του τέμενους φέρεται να έρχεται ως πρωτοβουλία του Τουρκικού κράτους καταπατώντας ταυτοχρόνως ιδιοκτησίες των Ελλήνων κατοίκων του χωριού. Στη Κορυτσά πάλι, με συνοπτικές διαδικασίες δημιουργείται μουσουλμανικό εκπαιδευτήριο το οποίο έχει σκοπό να εξελιχθεί σε ίδρυμα μουσουλμανικών σπουδών! Επίσης, πρόσφατα στο χωριό Τζάρα, το οποίο βρίσκεται στα σύνορα με τη Θεσπρωτία, εγκαταστάθηκαν 29 Τούρκοι ισλαμιστές “ιεραπόστολοι”. Φαίνεται να ακολουθείται η ίδια τακτική όπως πριν τέσσερα χρόνια, όταν Πακιστανοί ισλαμιστές είχαν εγκατασταθεί στο Λεσκοβίκι, το οποίο απέχει μόλις μερικά λεπτά από τα σύνορα, και είχαν συγκεντρώσει σε ένα μικρό τζαμί, για “εκπαιδευτικούς λόγους” όπως δήλωναν, τα παιδιά του χωριού.



Όλα αυτά την ώρα που το Αλβανικό κράτος βάζει λουκέτο στα ελληνικά εκπαιδευτήρια της Κορυτσάς και απειλεί την “Ομόνοια” να οριστεί ως εκτός νόμου λόγω των πρόσφατων απαιτήσεων αναγνώρισης της Ελληνικής γλώσσας ως της δεύτερη επίσημης του Αλβανικού κράτους. Το αλβανο-τουρκικό μουσουλμανικό λόμπι δείχνει ξεκάθαρα τις βλέψεις του για τη συνέχιση του αφελληνισμού της Βορείου Ηπείρου χρησιμοποιώντας τον μουσουλμανικό φανατισμό σε μια περίοδο όπου Έλληνες της αλησμόνητης πατρίδος διεκδικούν με σθένος και πάθος τα Ιστορικά τους δικαιώματα. Που ίσως αυτά αφυπνίσουν και άλλους ξεχασμένους αδελφούς μας!

Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου 2008

Τσάμικο: μετά τον πόλεμο

Με το πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και των όσων είχαν συμβεί, πάρθηκαν κάποιες αποφάσεις από μέρους της ελληνικής κυβέρνησης.
Α) Το Ειδικό Δικαστήριο Δοσιλόγων των Ιωαννίνων, κατά πάντα νόμιμο και διεθνώς αναγνωρισμένο, εκδίδει μέχρι το 1948, χίλιες επτακόσιες (1.700) και πλέον καταδικαστικές αποφάσεις εις βάρος των εγκληματιών Τσάμηδων. Γνωστότερη αυτών (των αποφάσεων) είναι η υπ’ αριθμ. 344/23-5-1945 απόφαση του, διεκτραγωδώντας έτσι τα αποδεδειγμένα αποτρόπαιά τους.

Β) Επακολούθησε η στέρηση της Ελληνικής Ιθαγένειάς τους με την υπ’ αριθμ. Α.Π. 50862/47 απόφαση του Υπουργείου Στρατιωτικών, καθώς και η Δήμευση των Περιουσιών τους (Β.Δ. 2185/1952 και Ν. 2781/54) που διατέθηκαν στα θύματα της θηριωδίας τους και σε ακτήμονες σύμφωνα με τις διεθνείς ανάλογες διατάξεις.
Όσοι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες απέμειναν στις εστίες τους (232 άτομα μέχρι το 1949) ζούσαν ανενόχλητοι και απελάμβαναν όλα τα δικαιώματα του Έλληνα Πολίτη.

Τέλος, όσον αφορά την πληθυσμιακή κατάσταση με την εθνική απογραφή στην Ελλάδα της 17ης Μαρτίου 1991 οι εναπομείναντες Μουσουλμάνοι Τσάμηδες βρίσκονταν σε τρεις κοινότητες του νομού Θεσπρωτίας και συγκεκριμένα αριθμούσαν 56 άτομα.

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2008

Τσάμικο: η φυγή

Μετά τη 2η μάχη της Μενίνας – Μεράϊδας Παραμυθιάς στις 20-21/9/144, οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες αποχωρούν οικιοθελώς από την Ελλάδα μαζί με το γερμανικά στρατεύματα. Η Έκθεση του Ελληνικού Συνδέσμου στην Βαλκανική Επιτροπή του Ο.Η.Ε. όπως είχε δημοσιευθεί στον ημερήσιο Τύπο της στις 14/7/1949 έγραφε: “Είναι γνωστόν ότι 16 - 17.000 Τσάμηδες είχον εθελουσίως εγκαταλείψει την Ελλάδα κατά το τέλος του πολέμου και είχον καταφύγει εις την Αλβανίαν εκ φόβου μη κληθούν και δώσουν λόγον προ της Ελληνικής Δικαιοσύνης δια τα εγκλήματα, τα οποία είχον διαπράξει κατά την κατοχήν, εν στενή συνεργασία μετά των Ιταλικών , Αλβανικών και Γερμανικών στρατευμάτων …”.
Υπάρχουν επίσης μαρτυρίες και Μουσουλμάνων Τσάμηδων: “Εμείς οι Μωαμεθανοί δεν είχαμε κανένα παράπονο κατά της Ελληνικής Διοικήσεως, ώστε να μην μπορώ να καταλάβω, γιατί με την Αξονική Κατοχή όλοι οι Μωαμεθανοί, όχι μόνον έγιναν όργανα των Ιταλών και Γερμανών, αλλά, ακόμη περισσότερο, με φόνους και άλλες εγκληματικές πράξεις, εξεδήλωσαν την πρόθεσή των να εξαλείψουν το Ελληνικό στοιχείο από την περιφέρεια της Θεσπρωτίας”.

Ακόμη και όταν μετέβησαν στο Αλβανικό κράτος, οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες συνέχισαν τις ανθελληνικές ενέργειες ενισχύοντας τον συμμοριτοπόλεμο με 5.700 άνδρες, ηλικίες 17-40 ετών, καθώς επίσης και με συχνές ενοχλήσεις σε βάρος Ελλήνων Βορειοηπειρωτών.

Παρασκευή 5 Σεπτεμβρίου 2008

Τσάμικο: 1940-1945

Με τη έναρξη του Ελληνο-ιταλικού πολέμου, δύο τάγματα Μουσουλμάνων Τσάμηδων και 15 Αλβανικά, αποτελούμενα από 15.000 άνδρες, εισβάλουν στους Φιλιάτες και στη Σαγιάδα της Θεσπρωτίας, μισθοφόροι και σύμμαχοι των Ιταλών.Όταν το μέτωπο κατέρρευσε, έχοντας κερδίσει οι Ιταλοί την εύνοια τους, ως ανταμοιβή τους δίνουνε τη διοίκηση της Θεσπρωτίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη διάλυση των Ελληνικών Αρχών της Παραμυθιάς και την αρχή του αφελληνισμού της περιοχής στις 3 Μαϊου του 1941. Την ίδια περίοδο δημιουργείται η οργάνωση “Μιλίτσια” και λίγο αργότερα, τον Ιούλιο του 1942 η οργάνωση K.S.I.L.I.A - “Αλβανικό Σύστημα Πολιτικής Διοικήσεως” με 14 τάγματα έχοντας ως κύριο στόχο την εξόντωση του ελληνικού στοιχείου στην περιοχή της Θεσπρωτίας.
Με την K.S.I.L.I.A αρχίζουν να διαπράττουν δολοφονίες, να αρπάζουν περιουσίες, να προδίδουν, να βιάζουν, να λεηλατούν κάνοντας επιδρομές και να πυρπολούν σπίτια και ολόκληρα χωριά.
Οι επίσημες εκθέσεις των Τσάμηδων της K.S.I.L.I.A αναφέρουν τα παρακάτω εγκλήματα:

Δολοφονηθέντες υπό των Τσάμηδων: 632

Εξαφανισθέντες και αρπαχθέντες ως όμηροι: 428

Βιασμοί γυναικών και κορασίδων: 209

Απαγωγαί: 31

Πυρποληθείσαι οικίαι: 2,332

Λεηλατηθέντα ολοσχερώς χωρία: 53

Διαρπαγέντα Αιγοπρόβατα: 37,556

Βοοειδή: 9,285

Ιπποειδή: 4,148

Πουλερικά(ολίγων μόνο χωρίων): 30,000

Κυψέλαι: 742

Πέμπτη 4 Σεπτεμβρίου 2008

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ,ΚΑΙ ΠΟΛΙΣ-ΚΡΑΤΟΣ

Έτος 2007 μ.Χ..Μιά εποχή που όλα μετριούνται με το χρήμα.Όλος ο πλανήτης Γη έχει τυλιχτεί με ένα αόρατο αλλά πανίσχυρο δίχτυ εξουσίας που συγκεντρώνει όλο και πιο πολύ δύναμη επιβολής και πλούτο.Δέν έχει αντιληφθεί όμως ο κόσμος ότι όσο προχωράει το σχέδιο για πολιτική,οικονομική,στρατιωτική ενοποίηση κάτω από ΜΙΑ διακυβέρνηση,τόσο πιο κοντά είναι η παγκόσμια απολυταρχία.Αυτό παρατηρώ και στό σύγχρονο ελληνικό κράτος σήμερα.Οι πηγές πλούτου παραδίδονται <<νόμιμα>>από τις κυβερνήσεις σε αγνώστου δοιηκήσεως εταιρείες.Έχω αρχίσει να πιστεύω πως όλα αυτά είναι οργανωμένα σε παγκόσμιο επίπεδο από τον ίδιο εγκέφαλο, η αν θέλετε από το ίδιο κέντρο αποφάσεων.Τα πάντα εδώ στην ελλάδα τείνουν να ελέγχονται από εταιρείες ΑΕ,το χρηματιστήριο και τα δοιηκητικά συμβούλια μεγάλων εταιρειών.Οι εταιρείες αυτές απο την άλλη ελέγχονται από τίς τράπεζες μέσω του δανεισμού,και οι τράπεζες ελέγχονται......καλά το καταλάβατε,απο τους ΣΙΩΝΙΣΤΕΣ !!!.Κατα τα άλλα ο λαός ζει μέσα στην απάτη της ελεύθερης οικονομίας της ζούγκλας και πιστεύει πως είναι ελεύθερος μη συνειδητοποιώντας πως είναι δια βίου σκλάβος!Γεννιέται ένα παιδί,αθώο πλάσμα του σύμπαντος,παιδί των άστρων,το παραλαμβάνει το <<σύστημα>>,και σε λίγα χρόνια βγαίνει <<του συστήματος παιδί>>Ένας αχυράνθρωπος πιράνχας,που δίνει όλη του τη ζωή για να το υπηρετήσει.
Οι αρχαίοι Έλληνες απο νωρίς είχαν συνειδητοποιήσει τον κίνδυνο μετατροπήςτου κόσμου σε ένα απέραντο φαίουδο με τους σκλάβουςνα χειροκροτούν και να δουλεύουν ακατάπαυστα για τους αφέντες τους.Για αυτό ενώ όλοι ήταν Έλληνες και μίλαγαν την ίδια γλώσσα,δέν είχαν κοινό κέντρο εξουσίας και οικονομίας.Παρ’όλα αυτά,οταν χρειαζόταν να συγκεντρωθούν όλοι μαζί για να υπερασπιστούν την ελευθερία τους,το έκαναν στους Δελφούς.
Κάθε πόλη ήταν καί ένα κράτος.με δικό του νόμισμα,δική του γη,και ήταν αυτοδοιήκητο.Έτσι εξασφαλιζόταν η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ των Ελλήνων.Το ύψιστο αγαθό της ζωής,την ελευθερία.
Στην σύγχρονη Ελλάδα ολα τα περιουσιακά στοιχεία που απο την φύση τους είναι δημόσια ελληνική περιουσία,έχουν μετατραπεί σε κερδοσκοπικές εταιρείες Α.Ε. που κατα κανόνα ελέγχονται από αγνώστου ή καί γνωστής ταυτότητος ολιγοπωλιακά συμφέροντα.Δρόμοι,γέφυρες,αεροδρόμια,λιμάνια,ΔΕΗ,ΟΤΕ,ΕΥΔΑΠ,κτηματολόγιο,ΟΠΑΠ,μηχανοργάνωση των ταμείων,κοινωνία της πληροφορίας ΑΕ κτλ-κτλ,αποδυκνείουν τα παραπάνω.
Και δουλεύει ο μέχρι στιγμής βλάκας λαός μέχρι να πεθάνει,πληρώνοντας φόρους και παράβολα,και ξαναπληρώνοντας τις παραπάνω εταιρείες ώστε να συνεχίσουν να χαίρονται οι μέτοχοι !!!Και όλοι πορεύονται πιστεύοντας στην οικονομία της αγοράς!.
Αποκρύπτεται εντέχνως η αλήθεια πως το νεο-ελληνικό κράτος είναι από της ιδρύσεώς του δέσμιο τών ξένων δανειστών του.Και πως όλοι αυτοί που το εξουσιάζουν οικονομικά και πολιτικά βλέπουν τον λαό σαν τον δια βίου σκλάβο τους.Τα καζίνα,τα λαχεία,οι διαγωνισμοί του ΟΠΑΠ,οι έρανοι παντός τύπου,το χρηματιστήριο,είναι μερικές απο τις μεθόδους που έχει επινοήσει αυτό το διαχρονικό κατεστημένο που ονομάζεται εξουσία,κατ’επίφαση δημοκρατία,κυβέρνηση,<<νομιμότητα>>,για να εξαπατά τον ταλαίπωρο άνθρωπο και να τον έχει δια βίου δέσμιο.Άν πιάσουν κάποιον να παίζει χαρτιά στο καφενείο, θα τον πάνε στόν εισαγγελέα με την κατηγορία του παράνομου τζόγου.Άν όμως κάποιος άλλος παίξει όλη του την περιουσία στο καζίνο,το χρηματιστήριο ή το λόττο,τότε δεν τρέχει τίποτα καθώς αυτά είναι<<νόμιμα>>!!Με τις ευλογίες του κοινοβουλίου δηλαδή!! Το ένα είναι νόμιμο,το άλλο παράνομο! Κράτος βρεφονηπιακός σταθμός-ένα απέραντο νηπιαγωγείο!.Το ίδιο είναι και οι πολεοδομίες με τον περίφημο χωροταξικό σχεδιασμό.Ασχολούνται μόνο με το πώς θα πάρουν λεφτά επί τής αξίας της οικοδομής για να σου δώσουν λέει άδεια να χτίσεις κάτι.Δέν ασχολήθηκαν όμως να παροτρύνουν για περισσότερους χώρους πρασίνου,αισθητικά καλαίσθητες κατασκευές,και χώρους στάθμευσης για κάθε κατοικία.έτσι φθάσαμε σήμερα στις αντιαισθητικές πολυκατοικίες που κρατούν φυλακισμένους τους σύγχρονους σκλάβους που δουλεύουν σχεδόν μιά ζωή για να ξεπληρώσουν στις τράπεζες το κλουβί!!Που κι΄όταν το ξεχρεώσουν θα πληρώνουν μια ζωή ενοίκιο με το τετραγωνικό στο δήμο καί την εφορία.Και αυτό λέγεται <ευνομούνενη πολιτεία> και <ελεύθερο κράτος>.Το κράτος συρματόπλεγμα του Τζώρτζ Όργουελ ταιριάζει γάντι με τα παραπάνω.Οι μόνοι που οφελούνται από όλα αυτά είναι οι μεγαλοκατασκευαστές και....η εφορία!!Άμα δείς την μεγάλη πόλη από ψηλά είναι μια κόλαση,ένα απέραντο καρκίνωμα,ένα απαίσιο μέρος για να ζεί κάποιος.Κατά τα άλλα,<<χωροταξικός σχεδιασμός>>και <<πολεοδομία>>.Μπούρδες στον κύβο.

Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2008

Τσάμικο: Ο ρόλος της Ιταλίας


Δέκα χρόνια αργότερα, μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης, στις 30 Ιανουαρίου 1923, και μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, παίρνει σάρκα και οστά η υπόθεση ανταλλαγής πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Τον Μάρτιο του 1924 έχοντας συσταθεί ειδική επιτροπή εξετάζοντας την περίπτωση ανταλλαγής των Μουσουλμάνων Τσάμηδων, κι ενώ οι εργασίες συνεχίζονταν, ο Θεόδωρος Πάγκαλος τον Αύγουστο του 1926 δηλώνει ότι παραιτείται από την ανταλλαγή των Τουρκαλβανών της Θεσπρωτίας. Όλα αυτά ενώ η πλειονότητα των Μουσουλμάνων Τσάμηδων επιθυμούσε να μεταβεί στη Τουρκία αλλά κάτω από Αλβανικές και Ιταλικές πιέσεις αρνήθηκαν τις ανταλλαγές πληθυσμών και έτσι εξαιρέθηκαν από αυτές.
Ο ρόλος της Ιταλίας σε αυτήν την υπόθεση είναι ο ίδιος με το ρόλο που έπαιξε στη δημιουργία του Αλβανικού κράτους το 1912-1913. Να κάνει δηλαδή την Αλβανία ένα Ιταλικό προτεκτοράτο με το οποίο θα μπορεί να ελέγχει μια περιοχή στα Βαλκάνια και να επιβλέπει το τι γίνεται. Επίσης, στα χρόνια της Ιταλίας του Μουσολίνι, η Αλβανία ήταν σαν το σκαλοπάτι που χρειαζόταν η Ιταλία να πατήσει προκειμένου να εισβάλει στην Ελλάδα όπως και έκανε.
Η δολοφονία του Αλβανού Νταούτ Χότζα στα κοντά στα σύνορα του Αλβανικού κράτους θεωρήθηκε έργο των Ελλήνων από την ιταλική κυβέρνηση. Έτσι λοιπόν, το ιταλικό πρακτορείο “Στεφάνι” εξαπέλυσε επίθεση στις 11 Αυγούστου 1940 εναντίον της Ελλάδας γράφοντας: “Ο αλβανικός πληθυσμός ο υποτεταμένος εις την Ελλάδα ευρίσκεται υπό την βαθείαν εντύπωσιν τρομερού πολιτικο΄εγκλήματος διαπραχθέντος μεις την ελληνοαλβανική μεθόριον. Ο μέγας Αλβανός οατριώτης Ντουάτ Χότζα, γεννηθείς εις την αλύτρωτον περιοχήν τής Τσαμουριάς, εδολοφονήθη αγρίως επί αλβανικού εδάφους πλησίον των συνόρων. Εγνώσθη αργότερον ότι οι δολοφόνοι ήσαν Έλληνες πράκτορες”. Το κείμενο αυτό συνεχίζοταν με ανιστόριτα επιχειρήματα υπέρ της “μειονότητας” των Μουσουλμάνων Τσάμηδων και κατέληγε: “Ο πληθυσμός της Τσαμουριάς είναι σήμερον ολιγότερον παρά άλλοτε διατεθειμένος να υποχωρήσει εις τα ελληνικάς πιέσεις. Αν η αγάπη προς την αλβανική πατρίδαν ήρκεσε διά να τροφοδοτήση την πίστην τής Τσαμουριάς εις εποχάς αι οποίαι ήσαν τόσον σκοτειναί διά την τύχην τής Αλβανίας, σήμερον οι Αλβανοί τής Τσαμουριάς θα εύρουν εις τα ανανεωθέντα πεπρωμένα τής μητρός πατρίδος των ακόμη ισχυρότερον λόγον διά να ελπίζουν”.

Συγχρόνως ο ιταλικός Τύπος δημοσίευε για το ίδιο ζήτημα πύρηνα άρθρα εναντίον της κυβέρνησης και των ελληνικών αρχών τής Ηπείρου. Στο ίδιο θέμα επανερχόταν η ιταλική κυβέρνηση με το κείμενο του τελεσίγραφου που επιδόθηκε στον πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά την αυγή της 28η Οκτώβρη 1940: “Η Ιταλική κυβέρνησις σχετικώς να υπενθυμίση εις την ελληνικήν κυβέρνηση τας προκλητικάς ενεργείας εναντίον τού αλβανικού έθνους διά τής τρομοκρατικής πολιτκής, την οποίαν υοθέτησεν εναντίον τού πληθησμού τής Τσαμουριάς και διά τών εμμόνων προσπαθειών προς δημιουργίαν ανωμαλίαν εκείθεν τών συνόρων της”.

Μετά την ιταλική επίθεση εναντίον της Ελλάδας και την ολιγοήμερη διείσδυση ιταλικών δυνάμεων σε τμήμα της Θεσπρωτίας, οι Μουσουλμάνοι Τσάμηδες τάχθηκαν στο πλευρό των εισβολέων, προκειμένου να πετύχουν τα σχέδια τους, και στράφηκαν εναντίον του άμαχου ελληνικού πληθυσμού. Μετά όμως την αντεπίθεση των ελληνικών δυνάμεων και την υποχώρηση των Ιταλών, στις αρχές Νοεμβρίου, έφυγαν προς την Αλβανία και επανήλθαν μετά τη συνθηκολόγηση του Γ. Τσολάκογλου. Με την κατάρρευση της Ιταλίας το 1943 πολλοί εγκατέλειψαν οριστικά τη περιοχή.