Η παρακάτω ανακοίνωση επαγγελματικού συλλόγου πιστεύω ότι εκφράζει όλους τους υγιώς σκεπτόμενους Έλληνες. Ειδικά η τελευταία παράγραφος είναι πολύ ενδιαφέρουσα μιας και απαντάει σ΄όλους τους ανεκδιήγητους που χθες και σήμερα μας ζάλισαν τους γεννητικούς αδένες με τις παπαριές τους περί Χρυσαυγιτών και ακροδεξιών...
«O Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος δεν συνηθίζει να παίρνει θέση επί παντός επιστητού. Ωστόσο μετά τα τελευταία γεγονότα, με τις πρωτοφανείς καταστροφές και λεηλασίες που αφορούν όλους μας, αφού
- εκφράσουμε τα συλλυπητήριά μας στην οικογένεια του αδικοχαμένου νεαρού Γρηγορόπουλου και
- καταδικάσουμε το μεμονωμένο περιστατικό αστυνομικής βίας, ζητώντας την παραδειγματική τιμωρία του υπεύθυνου εφόσον αποδειχθεί ότι ενήργησε με πρόθεση και δόλο,
αισθανόμαστε την ανάγκη να
- καταδικάσουμε τις λεηλασίες και τις καταστροφές των περιουσιών των συμπολιτών μας και των δημοσίων κτιρίων
- απαιτήσουμε από το Κράτος να οργανώσει και να εκπαιδεύσει μια Ελληνική Αστυνομία με υψηλό ηθικό, ικανή να μπορεί να μας προστατεύει
- εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας και να επαινέσουμε τους ενεργούς πολίτες της Πάτρας, του Ηρακλείου, της Λάρισας και άλλων πόλεων που προστάτευσαν μόνοι τους τις περιουσίες τους από τους Αντιεξουσιαστές όταν η Αστυνομία δεν μπορούσε ή δεν είχε εντολές να το κάνει λόγω του πολέμου που δεχόταν από τα ΜΜΕ
- εκφράσουμε τον αποτροπιασμό μας για εκείνους που προσπάθησαν μέσα από τα τηλεοπτικά κανάλια να συκοφαντήσουν και να αμαυρώσουν τους Πατρινούς καταστηματάρχες χαρακτηρίζοντάς τους Χρυσαυγίτες και να τους θυμίσουμε ότι σύμφωνα με την Ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος, Άρθρο 120/4,
«Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία».»
Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2008
Σάββατο 13 Δεκεμβρίου 2008
«Κίτρινος συναγερμός» στις στρατιωτικές μονάδες, για τα συλλαλητήρια.Νεκρός 15χρονος στην Αυστραλία
Σε «κίτρινο συναγερμό», με την ενεργοποίηση των αυξημένων μέτρων ασφαλείας και φρούρησης που αυτός προβλέπει, βρίσκονται οι στρατιωτικές μονάδες και των τριών Κλάδων σε ολόκληρη την Ελλάδα, για το φόβο επεισοδίων κατά τις μαθητικές κινητοποιήσεις, σύμφωνα με την εφημερίδα Τα Νέα.Όπως αναφέρει το δημοσίευμα, τα μέτρα, που ενεργοποιήθηκαν με δύο διαδοχικές γραπτές διαταγές του αρχηγού ΓΕΕΘΑ, περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων αύξηση των οπλιτών-μελών των Ομάδων Άμεσης Επέμβασης (ΟΜΑΕ) εντός των στρατοπέδων και την παραχώρηση μεγαλύτερου αριθμού γεμιστήρων στους εν λόγω οπλίτες.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, σε ορισμένες περιπτώσεις διοικητές ή υπεύθυνοι ασφαλείας φορτίζουν το κλίμα, αναφέροντας ότι αφού «αφού επιτίθενται σε αστυνομικά τμήματα, μπορεί να επιτεθούν και σε εμάς».
Ενδεικτική η καταγγελία στο Δίκτυο Φαντάρων ότι προχθές Τετάρτη στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυπλίου οι στρατιώτες διατάχθηκαν να βρίσκονται παρατεταγμένοι για να προστατεύσουν την πύλη του στρατοπέδου, ενώ μπροστά τους διερχόταν η ειρηνική πορεία των εργαζομένων, στο πλαίσιο της απεργίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.Στρατιωτικές πηγές διευκρινίζουν, πάντως, ότι δεν πρόκειται για μέτρα ετοιμότητας, αλλά για αυτονόητη -όπως λένε- ένταση των μέτρων ασφαλείας περιμετρικά των στρατιωτικών μονάδων και των πυλών, που άρχισαν να ισχύουν από την Κυριακή και κλιμακώθηκαν την Τρίτη, με ενεργοποίηση μέρους του «κίτρινου συναγερμού.
Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνουν οι ίδιες πηγές, δόθηκαν οι προβλεπόμενες οδηγίες στις φρουρές να είναι εξαιρετικά προσεκτικές, να μην απαντούν αν κάποιος τους μιλήσει και να ειδοποιούν τους προϊσταμένους τους και την ΕΛ.ΑΣ. αν δουν κάποια ύποπτη κίνηση έξω από το στρατόπεδο, να ενισχυθούν τα περίπολα, να αυξηθούν οι έφοδοι όλο το 24ωρο και να απομακρυνθούν οι κάδοι απορριμμάτων έξω από τις μονάδες.
Σημειώνουμε πως τα ΜΜΕ της χώρας, δεν έχουν μεταδώσει πληροφορίες σχετικά με τραυματίες κατά την διάρκεια των συγκρούσεων. Η ενημέρωση περιορίζεται στην καταγραφή και τον απολογισμό των υλικών καταστροφών κλπ.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του ιστολογίου, 142 Αστυνομικοί τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια των συγκρούσεων.
Η βαλλιστική έρευνα αναμενόνταν χτες το βράδυ, με τις εργαστηριακές εξετάσεις στην βολίδα που πραγματοποιούνται στα εργαστήρια του «Δημόκριτου».
Τμήματα της Ιατροδικαστικής έκθεσης, σχετικά με το θανάσιμο πλήγμα που δέχθηκε ο νεαρός, έρχονται στην δημοσιότητα συνεχώς.
Σοκ έχει προκαλέσει στην Αυστραλία, ο θανάσιμος πυροβολισμός ενός 15χρονου από τρεις αστυνομικούς. Αμέσως, πολλοί έσπευσαν να συγκρίνουν το συμβάν με τη δολοφονία του 16χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια.Το επεισόδιο έγινε το βράδυ της Πέμπτης στο πάρκο All Nations, πίσω από την κεντρική αγορά του Νόρθκοτ.
Κατά τις ίδιες πληροφορίες, σε ορισμένες περιπτώσεις διοικητές ή υπεύθυνοι ασφαλείας φορτίζουν το κλίμα, αναφέροντας ότι αφού «αφού επιτίθενται σε αστυνομικά τμήματα, μπορεί να επιτεθούν και σε εμάς».
Ενδεικτική η καταγγελία στο Δίκτυο Φαντάρων ότι προχθές Τετάρτη στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυπλίου οι στρατιώτες διατάχθηκαν να βρίσκονται παρατεταγμένοι για να προστατεύσουν την πύλη του στρατοπέδου, ενώ μπροστά τους διερχόταν η ειρηνική πορεία των εργαζομένων, στο πλαίσιο της απεργίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ.Στρατιωτικές πηγές διευκρινίζουν, πάντως, ότι δεν πρόκειται για μέτρα ετοιμότητας, αλλά για αυτονόητη -όπως λένε- ένταση των μέτρων ασφαλείας περιμετρικά των στρατιωτικών μονάδων και των πυλών, που άρχισαν να ισχύουν από την Κυριακή και κλιμακώθηκαν την Τρίτη, με ενεργοποίηση μέρους του «κίτρινου συναγερμού.
Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνουν οι ίδιες πηγές, δόθηκαν οι προβλεπόμενες οδηγίες στις φρουρές να είναι εξαιρετικά προσεκτικές, να μην απαντούν αν κάποιος τους μιλήσει και να ειδοποιούν τους προϊσταμένους τους και την ΕΛ.ΑΣ. αν δουν κάποια ύποπτη κίνηση έξω από το στρατόπεδο, να ενισχυθούν τα περίπολα, να αυξηθούν οι έφοδοι όλο το 24ωρο και να απομακρυνθούν οι κάδοι απορριμμάτων έξω από τις μονάδες.
Σημειώνουμε πως τα ΜΜΕ της χώρας, δεν έχουν μεταδώσει πληροφορίες σχετικά με τραυματίες κατά την διάρκεια των συγκρούσεων. Η ενημέρωση περιορίζεται στην καταγραφή και τον απολογισμό των υλικών καταστροφών κλπ.
Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του ιστολογίου, 142 Αστυνομικοί τραυματίστηκαν κατά την διάρκεια των συγκρούσεων.
Η βαλλιστική έρευνα αναμενόνταν χτες το βράδυ, με τις εργαστηριακές εξετάσεις στην βολίδα που πραγματοποιούνται στα εργαστήρια του «Δημόκριτου».
Τμήματα της Ιατροδικαστικής έκθεσης, σχετικά με το θανάσιμο πλήγμα που δέχθηκε ο νεαρός, έρχονται στην δημοσιότητα συνεχώς.
Σοκ έχει προκαλέσει στην Αυστραλία, ο θανάσιμος πυροβολισμός ενός 15χρονου από τρεις αστυνομικούς. Αμέσως, πολλοί έσπευσαν να συγκρίνουν το συμβάν με τη δολοφονία του 16χρονου μαθητή Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια.Το επεισόδιο έγινε το βράδυ της Πέμπτης στο πάρκο All Nations, πίσω από την κεντρική αγορά του Νόρθκοτ.
Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008
ΕΦΥΓΕ Ο ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Μετά από τιτάνια μάχη με τον καρκίνο,εξέπνευσε πρίν από λίγο (13:08΄) ο τέως Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας ΤΑΣΣΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ.
"Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,
Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω «Κοινότητα» χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα
Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ,
Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Ιστορία, στο παρόν και το μέλλον της Κύπρου και του λαού μας, σε καλώ να μην υποθηκεύσεις το μέλλον στην πολιτική βούληση της Τουρκίας. Να προασπιστείς την Κυπριακή Δημοκρατία, λέγοντας ΟΧΙ στη κατάλυσή της. Να συστρατευτείς για μια νέα πιο ελπιδοφόρα πορεία επανένωσης της πατρίδας μας μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Καλή Ανάσταση σε όλους!"
«Του αντρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται»
Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ
"Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,
Παρέλαβα Κράτος διεθνώς αναγνωρισμένο. Δεν θα παραδώσω «Κοινότητα» χωρίς δικαίωμα λόγου διεθνώς και σε αναζήτηση κηδεμόνα
Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ,
Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην Ιστορία, στο παρόν και το μέλλον της Κύπρου και του λαού μας, σε καλώ να μην υποθηκεύσεις το μέλλον στην πολιτική βούληση της Τουρκίας. Να προασπιστείς την Κυπριακή Δημοκρατία, λέγοντας ΟΧΙ στη κατάλυσή της. Να συστρατευτείς για μια νέα πιο ελπιδοφόρα πορεία επανένωσης της πατρίδας μας μέσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Καλή Ανάσταση σε όλους!"
«Του αντρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται»
Α Θ Α Ν Α Τ Ο Σ
Τετάρτη 10 Δεκεμβρίου 2008
Για ποιο έθνος...
Καθώς το βλέμμα σου ορθώνεται γύρω σου όταν πας να βγεις από το σπίτι σου αντικρίζεις μία γειτονιά άγνωστη, έναν κόσμο διαιρεμένο σε εκατοντάδες μικρόκοσμους και τεμαχισμένο έντεχνα σε αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα. Τείχη που κλείνουν κάθε λογής δραστηριότητα. Μάτια να ερωτοτροπούν με τον καταναλωτισμό και την αλαζονεία ενώ ταυτόχρονα η ανέχεια γλεντάει αμέριμνη δίπλα της. Ο ατομισμός γυροφέρνει παρασέρνοντας μαζί του τους πάντες. Κανείς για κανέναν και όλοι για την πάρτη τους. Η ελαστικότητα του συνολικού συστήματος είναι τέτοια που επιτρέπει βέβαια σε όλους να είναι ευχαριστημένοι Υπάρχει ένα ψέμα για όλους πίσω από το οποίο θα βρούνε επιτέλους μία φορεσιά, ευκολοφόρετη και άνετη, να ντύνουν την ανυπαρξία, τη δειλία και το φόβο τους. Η πολιτική και η κοινωνική άποψη σχηματίζεται με βάση τα συμφέροντα και όχι με βάση τα καθήκοντα που η συνείδηση επιβάλλει στη σκέψη. Τόσες παρατάξεις, τόσα κόμματα, τόσες “συγκρούσεις”, τόση υποκρισία..
Μα στο μυαλό σου πλανιέται μία λέξη. Το Έθνος. Την πρωτογνώρισες μέσα από τα λόγια κάποιου προγόνου και στις λέξεις κάποιων σελίδων. Σε γοήτεψε. Ήταν εκείνος ο κρίκος ανάμεσα στην Πατρίδα και το Αιμάτινο Ποτάμι μιας αλυσίδας που με θάρρος θέλησες να διακρίνεις να σε συνδέει με το παρελθόν σου. Ήταν οι άνθρωποι με τα χαμόγελα σε κάποια σκονισμένα κάδρα που φύγαν νωρίς για να έχεις όσα βλέπεις γύρω σου και όσα δεν διακρίνονται. Είναι αυτοί οι γνωστοί και οι άγνωστοι που η ζωή και ο θάνατος τους χάραξαν τη πορεία ενός λαού και ενός πολιτισμού. Φαντάζουν όμως ξένοι στον κόσμο που ζεις σήμερα. Ασήμαντα, γραφικά και έκφυλα υποχείρια πολιτικών και κοινωνικών σκοπιμοτήτων. Έτσι σου έμαθε να τους βλέπεις το σχολείο, έτσι σου μαθαίνει να τους αντιμετωπίζεις η κοινωνία. Το έθνος, μία προσοδοφόρα για κοροϊδία και παντός είδους χρήση λέξη με μπόλικο συντηρητισμό και αρκετή ουτοπία. Όντως κατάφεραν οι δεξιοί και οι ακροδεξιοί να καταντήσουν το Έθνος κάτι το απωθητικό για κάθε ριζοσπαστική σκέψη. Κατάφεραν να εξευτελίσουν όσες αξίες και κοινά δεσμά χρησιμοποίησαν στο βωμό της συμφεροντολογίας και της βρομερής πολιτικής τους και ανάμεσα σε αυτές είναι δυστυχώς και το έθνος. Δεν είναι όμως η φιλολογική σκοπιά εκείνη που κυρίως το κατακερμάτισε αλλά η καθημερινότητα που μας προσέφεραν. Οδήγησαν τον άνθρωπο στην απογοήτευση για τα κοινά ζητήματα παρουσιάζοντας και διαμορφώνοντας την πολιτική σαν ένα πεδίο ψευδολογίας και κοροϊδίας όπου η συσσώρευση συμφερόντων οδηγεί στην καταξίωση. Λογικό επακόλουθο μιας τέτοιας νοοτροπίας είναι ο καθένας να κοιτάξει τι θα αρπάξει, πως θα επιβιώσει, τι θα κλέψει και τι τέχνασμα θα βρει να κερδίσει περισσότερα ξοδεύοντας λιγότερα. Φτηνά εργατικά χέρια, παραθυράκια στους νόμους, επιδοτήσεις κ.λ.π. ήταν το βούτυρο στο ψωμί της νέας αυτής πραγματικότητας. Κάθε σκέψη και δράση λοιπόν όλο και περισσότερο επικεντρώνεται στα “εγώ” και στα “εμείς” συμφερόντων ατόμων ή ομάδων. Αυτή λοιπόν είναι η πορεία στην οποία το “Έθνος” ουσιαστικά δεν έχει καμία θέση. Επιπλέον η νέα πολυπολιτισμική πραγματικότητα οδηγεί ακόμα περισσότερο στην γκετοποίηση και την ευρύτερη διαστρωμάτωση των οποίων στρωμάτων συγκρούσεις εξασφαλίζουν το κέρδος στα γνωστά – άγνωστα (απαγορευμένα προς προσβολή) κεφάλαια. Άραγε όμως υπάρχει μόνο το χρήμα, μόνο τα συμφέροντα, μόνο η καλοπέραση ή η φτώχεια; Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να μπορεί να μας συνδέει εμάς με κάποιους και φυσικά όλους με κάποιους άλλους.
Επιστρέφοντας στην αρχή του κειμένου σκόπιμα παραλείψαμε κάποια, λιγοστά γνώριμα μάτια τα οποία συναντάμε τόσο καθώς βγαίνουμε αλλά και καθώς μπαίνουμε στο σπίτι μας. Είναι κάποιοι άνθρωποι που στις καρδιές τους το Έθνος δεν έχει μολυνθεί από τη πολιτική αλλά ανθίζει ως ο κοινός εκείνος δεσμός με όσους πέρασαν, όσους είναι και όσους θα φέρουμε. Δεν είναι δεσμός που διαχωρίζει για να βελτιστοποιηθεί το κέρδος, ούτε για την επιβολή σε κάποιους αδυνάτους. Είναι ο δεσμός διατήρησης μίας διαφορετικότητας που αγωνιά να μείνει ζωντανή απέναντι στην ισοπέδωση, τον υλισμό και τα καρκινώματα του καπιταλισμού, του φιλελευθερισμού και όποιας άλλης αντιανθρώπινης συλλογικής πολιτικής εμφανιστεί. Είναι η διαφορετικότητα που βασίζεται στην ανιδιοτέλεια, την αλληλεγγύη, την δημιουργικότητα, την σύνθεση και την εξέλιξη. Είναι το μέσο αυτοπραγμάτωσης και ικανοποίησης των πνευματικών αναζητήσεων κάθε ανθρώπου. Είναι δικαίωμα μας και περηφάνια μας να ομαδοποιούμαστε με βάση τα πολιτισμικά μας χαρακτηριστικά και τα κοινά όνειρα ζωής και όχι το κέρδος, την άνεση και τα προσχήματα με τα οποία θα ήμασταν αποδεκτοί σε παρέες ή στην κοινωνία που γεννηθήκαμε. Το δικό μας λοιπόν Έθνος υφίσταται και είτε σαν φωτιά είτε σαν νερό είτε σαν αγέρας θα μορφοποιείται και θα κυλάει στις λίγες ή πολλές εκείνες καρδιές για αυτούς που περάσαν, που είναι και που θα έρθουν...
Μα στο μυαλό σου πλανιέται μία λέξη. Το Έθνος. Την πρωτογνώρισες μέσα από τα λόγια κάποιου προγόνου και στις λέξεις κάποιων σελίδων. Σε γοήτεψε. Ήταν εκείνος ο κρίκος ανάμεσα στην Πατρίδα και το Αιμάτινο Ποτάμι μιας αλυσίδας που με θάρρος θέλησες να διακρίνεις να σε συνδέει με το παρελθόν σου. Ήταν οι άνθρωποι με τα χαμόγελα σε κάποια σκονισμένα κάδρα που φύγαν νωρίς για να έχεις όσα βλέπεις γύρω σου και όσα δεν διακρίνονται. Είναι αυτοί οι γνωστοί και οι άγνωστοι που η ζωή και ο θάνατος τους χάραξαν τη πορεία ενός λαού και ενός πολιτισμού. Φαντάζουν όμως ξένοι στον κόσμο που ζεις σήμερα. Ασήμαντα, γραφικά και έκφυλα υποχείρια πολιτικών και κοινωνικών σκοπιμοτήτων. Έτσι σου έμαθε να τους βλέπεις το σχολείο, έτσι σου μαθαίνει να τους αντιμετωπίζεις η κοινωνία. Το έθνος, μία προσοδοφόρα για κοροϊδία και παντός είδους χρήση λέξη με μπόλικο συντηρητισμό και αρκετή ουτοπία. Όντως κατάφεραν οι δεξιοί και οι ακροδεξιοί να καταντήσουν το Έθνος κάτι το απωθητικό για κάθε ριζοσπαστική σκέψη. Κατάφεραν να εξευτελίσουν όσες αξίες και κοινά δεσμά χρησιμοποίησαν στο βωμό της συμφεροντολογίας και της βρομερής πολιτικής τους και ανάμεσα σε αυτές είναι δυστυχώς και το έθνος. Δεν είναι όμως η φιλολογική σκοπιά εκείνη που κυρίως το κατακερμάτισε αλλά η καθημερινότητα που μας προσέφεραν. Οδήγησαν τον άνθρωπο στην απογοήτευση για τα κοινά ζητήματα παρουσιάζοντας και διαμορφώνοντας την πολιτική σαν ένα πεδίο ψευδολογίας και κοροϊδίας όπου η συσσώρευση συμφερόντων οδηγεί στην καταξίωση. Λογικό επακόλουθο μιας τέτοιας νοοτροπίας είναι ο καθένας να κοιτάξει τι θα αρπάξει, πως θα επιβιώσει, τι θα κλέψει και τι τέχνασμα θα βρει να κερδίσει περισσότερα ξοδεύοντας λιγότερα. Φτηνά εργατικά χέρια, παραθυράκια στους νόμους, επιδοτήσεις κ.λ.π. ήταν το βούτυρο στο ψωμί της νέας αυτής πραγματικότητας. Κάθε σκέψη και δράση λοιπόν όλο και περισσότερο επικεντρώνεται στα “εγώ” και στα “εμείς” συμφερόντων ατόμων ή ομάδων. Αυτή λοιπόν είναι η πορεία στην οποία το “Έθνος” ουσιαστικά δεν έχει καμία θέση. Επιπλέον η νέα πολυπολιτισμική πραγματικότητα οδηγεί ακόμα περισσότερο στην γκετοποίηση και την ευρύτερη διαστρωμάτωση των οποίων στρωμάτων συγκρούσεις εξασφαλίζουν το κέρδος στα γνωστά – άγνωστα (απαγορευμένα προς προσβολή) κεφάλαια. Άραγε όμως υπάρχει μόνο το χρήμα, μόνο τα συμφέροντα, μόνο η καλοπέραση ή η φτώχεια; Δεν υπάρχει κάτι άλλο που να μπορεί να μας συνδέει εμάς με κάποιους και φυσικά όλους με κάποιους άλλους.
Επιστρέφοντας στην αρχή του κειμένου σκόπιμα παραλείψαμε κάποια, λιγοστά γνώριμα μάτια τα οποία συναντάμε τόσο καθώς βγαίνουμε αλλά και καθώς μπαίνουμε στο σπίτι μας. Είναι κάποιοι άνθρωποι που στις καρδιές τους το Έθνος δεν έχει μολυνθεί από τη πολιτική αλλά ανθίζει ως ο κοινός εκείνος δεσμός με όσους πέρασαν, όσους είναι και όσους θα φέρουμε. Δεν είναι δεσμός που διαχωρίζει για να βελτιστοποιηθεί το κέρδος, ούτε για την επιβολή σε κάποιους αδυνάτους. Είναι ο δεσμός διατήρησης μίας διαφορετικότητας που αγωνιά να μείνει ζωντανή απέναντι στην ισοπέδωση, τον υλισμό και τα καρκινώματα του καπιταλισμού, του φιλελευθερισμού και όποιας άλλης αντιανθρώπινης συλλογικής πολιτικής εμφανιστεί. Είναι η διαφορετικότητα που βασίζεται στην ανιδιοτέλεια, την αλληλεγγύη, την δημιουργικότητα, την σύνθεση και την εξέλιξη. Είναι το μέσο αυτοπραγμάτωσης και ικανοποίησης των πνευματικών αναζητήσεων κάθε ανθρώπου. Είναι δικαίωμα μας και περηφάνια μας να ομαδοποιούμαστε με βάση τα πολιτισμικά μας χαρακτηριστικά και τα κοινά όνειρα ζωής και όχι το κέρδος, την άνεση και τα προσχήματα με τα οποία θα ήμασταν αποδεκτοί σε παρέες ή στην κοινωνία που γεννηθήκαμε. Το δικό μας λοιπόν Έθνος υφίσταται και είτε σαν φωτιά είτε σαν νερό είτε σαν αγέρας θα μορφοποιείται και θα κυλάει στις λίγες ή πολλές εκείνες καρδιές για αυτούς που περάσαν, που είναι και που θα έρθουν...
Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)
