-Σε πολλές χώρες υπάρχουν καπνιστές που ανάβουν τα τσιγάρα τους με σπίρτα ή αναπτήρα και ενίοτε κάποιοι απο αυτούς πεθαίνουν απο καρκίνο. Αλλά σε καμία χώρα του κόσμου δεν έχει παρατηρηθεί περίπτωση εργάτη χαλυβουργίας που πέθανε καθώς προσπαθούσε να φτάσει στο φούρνο των 2.450 βαθμών, σερνόμενος μέσα απο μηχάνημα πρέσας, για να ανάψει το τσιγάρο του Συνέβη στο Καράμπουκ της Τουρκίας!
-Κουνούπια υπάρχουν σε όλο τον κόσμο και αντιμετωπίζονται, μεταξύ άλλων, με σπρέι. Στο Σουλτάνμπεϊλι όμως κάποιος που κατά λάθος έφαγε ένα κουνούπι, πάτησε το σπρέι στο στόμα του για να σκοτώσει το κουνούπι, με αποτέλεσμα να δηλητηριαστεί και να πεθάνει ο ίδιος.
-Κανείς δεν έχει σκοτωθεί όταν, καθώς οδηγούσε άκουγε καρσιλαμάδες και αποφάσισε να σταματήσει στη δεξιά λωρίδα για να χορέψει, με αποτέλεσμα να έρθει απο πίσω ένα άλλο αμάξι και να τον σκοτώσει. Έχει συμβεί στην περιοχή του Σαγγαρίου!
-Είναι σπάνιο, πατέρας και γιος που εργάζονται στο ίδιο εργοστάσιο, ο ένας την πρωινή και ο άλλος την βραδινή βάρδια, να συναντηθούν με τα μηχανάκια στο δρόμο, ενώ ο ένας ερχόταν κι ο άλλος πήγαινε, να σηκώσουν το ένα χέρι για να χαιρετηθούν, να τρακάρουν και να σκοτωθούν. Έχει συμβεί στο Ικόνιο!
-Συνέβη στη Ρίζε. Ένας περαστικός έβγαλε το παπούτσι του και, ακουμπώντας σε μια κολώνα ηλεκτρικού ρεύματος, άρχισε να το τινάζει για να βγάλει το πετραδάκι που είχε μέσα και τον ενοχλούσε. Πέθανε, όχι απο ηλεκτροπληξία, αλλά επειδή ένας άλλος περαστικός, νομίζοντας ότι πρόκειται για ηλεκτροπληξία, του 'φερε ένα φτυάρι στο κεφάλι!
-22χρονος λήστεψε τράπεζα στη Σαμψούντα. Τον συνέλαβαν όμως δυο μήνες μετά, όταν πήγε στην ίδια τράπεζα για να καταθέσει χρήματα!
Και επειδή θα υπάρξουν... διάφοροι εύθικτοι! Τα παραπάνω δημοσιεύτηκαν στην αγαπημένη των τρομοκρατών "Ελευθεροτυπία", στις 19 Μαρτίου! Έτσι, για να μην μας πουν και... φασίστες ορισμένοι!
Παρασκευή 18 Απριλίου 2008
Τετάρτη 16 Απριλίου 2008
ΕΠΙΘΕΣΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΠΑΤΤΑΚΟΥ
Το Δημοκρατικό τους καθήκον φαίνεται ότι έπραξαν και κάποιοι … «αντιεξουσιαστές» δημοκράτες, χέρι-χέρι με την επίσημη πολιτεία, εναντίον ενός ανθρώπου που πραγματικά αποτελεί κίνδυνο για τους δημοκρατικούς θεσμούς της χώρας μας.
Ο λόγος για κάποιους οι οποίοι τοποθέτησαν … γκαζάκια, στο σπίτι του 96χρονου, Στυλιανού Παττακού, δείχνοντας το πραγματικό επίπεδο του … αγώνα τους.
Το περιστατικό έλαβε χώρα περίπου στις 22.50 το βράδυ της Τρίτης.
Τα γκαζάκια είχαν τοποθετηθεί μέσα στον κήπο του σπιτιού του κ. Παττακού. Η αστυνομία που ήλθε μετά την έκρηξη, ερεύνησε τον περίβολο του σπιτιού και επιβεβαίωσε την ύπαρξη του εκρηκτικού μηχανισμού.
Εκτός λοιπόν από το κράτος, που του έχει στερήσει την σύνταξη, εκτός από τις δικαστικές αρχές που τον υποχρεώνουν κάθε έξι μήνες να περνά από εξετάσεις, για να … αποδεικνύει ότι ένας 96χρονος δεν είναι στην ακμή της υγείας του, ήλθαν και οι «σούπερμαν» της δημοκρατίας για να χτυπήσουν συθέμελα τον φασισμό, στο πρόσωπο ενός ανθρώπου σχεδόν 100 ετών.
Αυτές οι ομάδες «περιφρούρησης» της δημοκρατίας, κατάφεραν να χτυπήσουν έναν ανυπεράσπιστο άνθρωπο.
Αλλά τι να περιμένει κανείς από ανθρώπους οι οποίοι θεωρούν δημοκρατικό μόνο ότι συμφωνεί μαζί τους, από ανθρώπους οι οποίοι αποδέχονται την βία, όταν αυτή είναι κόκκινη!
Ο ίδιος ο Στυλιανός Παττακός, ακολουθώντας την πάγια τακτική του, δήλωσε στους αστυνομικούς που ήλθαν, ότι δεν επιθυμεί την δίωξη των δραστών καθώς και ότι τους συγχωρεί. Οποία αντίθεση μεταξύ δικτάτορος και … δημοκρατών!
Ο λόγος για κάποιους οι οποίοι τοποθέτησαν … γκαζάκια, στο σπίτι του 96χρονου, Στυλιανού Παττακού, δείχνοντας το πραγματικό επίπεδο του … αγώνα τους.
Το περιστατικό έλαβε χώρα περίπου στις 22.50 το βράδυ της Τρίτης.
Τα γκαζάκια είχαν τοποθετηθεί μέσα στον κήπο του σπιτιού του κ. Παττακού. Η αστυνομία που ήλθε μετά την έκρηξη, ερεύνησε τον περίβολο του σπιτιού και επιβεβαίωσε την ύπαρξη του εκρηκτικού μηχανισμού.
Εκτός λοιπόν από το κράτος, που του έχει στερήσει την σύνταξη, εκτός από τις δικαστικές αρχές που τον υποχρεώνουν κάθε έξι μήνες να περνά από εξετάσεις, για να … αποδεικνύει ότι ένας 96χρονος δεν είναι στην ακμή της υγείας του, ήλθαν και οι «σούπερμαν» της δημοκρατίας για να χτυπήσουν συθέμελα τον φασισμό, στο πρόσωπο ενός ανθρώπου σχεδόν 100 ετών.
Αυτές οι ομάδες «περιφρούρησης» της δημοκρατίας, κατάφεραν να χτυπήσουν έναν ανυπεράσπιστο άνθρωπο.
Αλλά τι να περιμένει κανείς από ανθρώπους οι οποίοι θεωρούν δημοκρατικό μόνο ότι συμφωνεί μαζί τους, από ανθρώπους οι οποίοι αποδέχονται την βία, όταν αυτή είναι κόκκινη!
Ο ίδιος ο Στυλιανός Παττακός, ακολουθώντας την πάγια τακτική του, δήλωσε στους αστυνομικούς που ήλθαν, ότι δεν επιθυμεί την δίωξη των δραστών καθώς και ότι τους συγχωρεί. Οποία αντίθεση μεταξύ δικτάτορος και … δημοκρατών!
Τρίτη 15 Απριλίου 2008
Ανακοίνωση - Πρόκληση από το «Ουράνιο Τόξο»
Μετά το …επικό συνέδριο - λαδόκολλα του Ιανουαρίου, το «Ουράνιο Τόξο» επανήλθε δριμύτερο συντάσσοντας μια ανακοίνωση σχετικά με το ελληνικό βέτο απέναντι στα Σκόπια. Στο νέο Δελτίο Τύπου - οι κατά φαντασίαν «Μακεδόνες» - υποστηρίζουν ότι ο Εθνικισμός των Ελλήνων οδηγεί στην σφυρηλάτηση της «μακεδονικής εθνικής ταυτότητας»!
Και μόνο το γεγονός ότι κάποιοι μιλάνε για «μακεδονική εθνότητα» μέσα στην ίδια μας την Πατρίδα θα έπρεπε να προβληματίσει κάποιους. Το πρόβλημα δεν είναι οι γραφικές παρουσίες τέτοιων οργανώσεων στην Β. Ελλάδα αλλά η παγερή αδιαφορία του κράτους απέναντι στους πράκτορες που αλωνίζουν την Μακεδονία και την Θράκη. Τα σημάδια της 5ης φάλλαγας για ένα Κόσοβο εντός των συνόρων είναι από καιρό ορατά και κανείς δεν ασχολείται.
Διαβάστε την ανακοίνωση του Ουράνιου Τόξου για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:
Ο ελληνικός εθνικισμός σφυρηλατεί τη μακεδονική εθνική ταυτότητα και ενισχύει το μακεδονικό έθνος, Φλώρινα/Lerin - 9 Απριλίου 2008
Το τελευταίο διάστημα, με αφορμή την υποψηφιότητα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, και τη στάση της χώρας μας, παρακολουθήσαμε την κορύφωση του εθνικιστικού παροξυσμού ενάντια στη γειτονική χώρα, σε επίπεδο πολιτικής, κοινωνίας και Μ.Μ.Ε. Ήταν μια ακόμη έκφραση τού αντιμακεδονικού εθνικισμού, που χαρακτηρίζει διαχρονικά την Ελλάδα, με επιθετικά χαρακτηριστικά απέναντι στο γειτονικό κράτος τα τελευταία 15-20 χρόνια. Είδαμε δηλαδή επανάληψη του έργου των αρχών της δεκαετίας του ‘90. Έλειπαν μόνο τα μεγάλα συλλαλητήρια.
Η Ελλάδα ουδέποτε επιθυμούσε την ύπαρξη Μακεδονικού κράτους στα βόρεια σύνορά της. Ευσεβής πόθος του ελληνικού εθνικισμού και κατ’ επέκταση της ελληνικής πολιτικής, ήταν η διάλυση της γειτονικής χώρας με ενδεχόμενα εδαφικά οφέλη. Αυτός είναι ο λόγος της τεράστιας αντιμακεδονικής εκστρατείας στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Η πολιτική αυτή σε πρώτη φάση απέτυχε, αφού η γειτονική χώρα κατάφερε σιγά-σιγά να σταθεί στα πόδια της, χάρη κυρίως στη στήριξη του διεθνή παράγοντα και τη θέληση του λαού της χώρας, για εθνική-κρατική χειραφέτηση. Η δεύτερη γραμμή επίθεσης ήταν, η πάση θυσία απομακεδονοποίηση του κράτους…
Η Ελλάδα εμποδίζοντας την είσοδο της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, κατάφερε να βάλει τη σφραγίδα της σε μια πολιτική κατασκευής εχθρού στα βόρεια σύνορά της. Η επόμενη μέρα, δεν θα είναι ίδια από εδώ και πέρα. Χρησιμοποιώντας το δικαίωμα του veto, έσπρωξε ένα φιλικό προς τη χώρα μας λαό στην αντίπαλη όχθη. Επίσης ενδυναμώνει και σφυρηλατεί τη μακεδονικότητα στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας ακόμη περισσότερο. Ισχυροποιεί το μακεδονικό έθνος και τη μακεδονική εθνική ταυτότητα. Επιπλέον διέλυσε τις όποιες αυταπάτες είχαν στη γειτονική χώρα οι πολιτικοί της και η κοινωνία, για τις διαθέσεις και την πολιτική της Ελλάδος απέναντί τους. Αυτή η άρνηση συσπειρώνει τώρα όλους τους Μακεδόνες στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, απέναντι σε αυτόν που αποκαλύφθηκε πλέον ως «εχθρός του έθνους». Η πολιτική της Ελλάδος και η τελευταία εχθρική ενέργεια του veto, οριοθετεί τώρα (δυστυχώς) τη «μακεδονικότητα», όχι ως ισότιμη ταυτότητα δίπλα στην «ελληνικότητα», αλλά απέναντί της…
…Σε ότι αφορά την ουσία του ζητήματος, τη μάχη για το όνομα και τη μακεδονικότητα, την έχασε η Ελλάδα στα τέλη του προπερασμένου και στις αρχές του περασμένου αιώνα, με τη γέννηση του εθνικού μακεδονικού κινήματος στην τότε οθωμανική Μακεδονία.
Οι τελευταίες εξελίξεις όμως είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές για τη χώρα μας. Ανέδειξαν (για ακόμη μια φορά) το στείρο αντιαμερικανισμό και τη συνοχή του φαιοκόκκινου μετώπου σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής. Η χώρα μας κλεισμένη στην «εθνικιστική της γυάλα», με την πλειοψηφία του λαού της εγκεφαλικά φιμωμένου, αρχίζει πλέον να έχει τα χαρακτηριστικά χώρας ανατολικού τύπου, με κοινοβουλευτικό μανδύα, και εθνικο-σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά.
Τί να πρωτοσχολιάσει κανείς σε αυτόν τον οχετό βλακείας; Την «κατασκευή εχθρού» στα βόρεια σύνορά μας; Την ώρα που αρκούν οι εντός των συνόρων συνομώτες; Την ώρα που η οικονομία των Σκοπίων στηρίζεται (γεγονός που ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ απόλυτα!) στην ελληνική επιχειρηματικότητα; Για την «μακεδονική εθνότητα» δεν χρειάζεται να ξεμπροστιάζονται περισσότερο οι «εγκέφαλοι» του Ουράνιου Τόξου. Έχει φροντίσει (και γι’ αυτό…) το State Department των ΗΠΑ! Εκεί που το παραλλήρημα είναι εκτός ελέγχου, είναι τα «εθνικοσοσιαλιστικά χαρακτηριστικά» της Ελλάδας… Εδώ αναλαμβάνει η επιστήμη. Λένε όσα λένε επειδή οι προοδευτικοί πολιτικάντηδες κάθε απόχρωσης το επιτρέπουν. Να είναι βέβαιοι πως σε μία εθνικοσοσιαλιστική Ελλάδα δεν θα είχαν καμία ελπίδα…
Επαναλαμβάνουμε ότι για εμάς, η ρίζα του προβλήματος και ο μεγάλος κίνδυνος για την χώρα δεν είναι τόσο αυτού του τύπου οι ανακοινώσεις, όσο η αδράνεια του κράτους και της δικαιοσύνης να ασχοληθούν με το τι συμβαίνει μέσα στην ίδια μας την Πατρίδα. Είναι πολύ πιθανόν να …ξυπνήσουμε μια ωραία μέρα με «ανεξάρτητη Θράκη», κόμματα ψευδομακεδόνων, αλβανών, τούρκων κτλ.
Χαρακτηριστικό του εις βάρος της Ελλάδος κλίματος είναι και η απαράδεκτη προγραμματισμένη εκδήλωση στην Ευρωβουλή στις 17 Απριλίου, περί «τουρκικής» και «μακεδονικής» μειονότητας, στην οποία αντέδρασε (και είναι προς τιμή τους) μόνο το ΚΚΕ.
Και μόνο το γεγονός ότι κάποιοι μιλάνε για «μακεδονική εθνότητα» μέσα στην ίδια μας την Πατρίδα θα έπρεπε να προβληματίσει κάποιους. Το πρόβλημα δεν είναι οι γραφικές παρουσίες τέτοιων οργανώσεων στην Β. Ελλάδα αλλά η παγερή αδιαφορία του κράτους απέναντι στους πράκτορες που αλωνίζουν την Μακεδονία και την Θράκη. Τα σημάδια της 5ης φάλλαγας για ένα Κόσοβο εντός των συνόρων είναι από καιρό ορατά και κανείς δεν ασχολείται.
Διαβάστε την ανακοίνωση του Ουράνιου Τόξου για να βγάλετε τα συμπεράσματά σας:
Ο ελληνικός εθνικισμός σφυρηλατεί τη μακεδονική εθνική ταυτότητα και ενισχύει το μακεδονικό έθνος, Φλώρινα/Lerin - 9 Απριλίου 2008
Το τελευταίο διάστημα, με αφορμή την υποψηφιότητα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας για την ένταξή της στο ΝΑΤΟ, στη Σύνοδο του Βουκουρεστίου, και τη στάση της χώρας μας, παρακολουθήσαμε την κορύφωση του εθνικιστικού παροξυσμού ενάντια στη γειτονική χώρα, σε επίπεδο πολιτικής, κοινωνίας και Μ.Μ.Ε. Ήταν μια ακόμη έκφραση τού αντιμακεδονικού εθνικισμού, που χαρακτηρίζει διαχρονικά την Ελλάδα, με επιθετικά χαρακτηριστικά απέναντι στο γειτονικό κράτος τα τελευταία 15-20 χρόνια. Είδαμε δηλαδή επανάληψη του έργου των αρχών της δεκαετίας του ‘90. Έλειπαν μόνο τα μεγάλα συλλαλητήρια.
Η Ελλάδα ουδέποτε επιθυμούσε την ύπαρξη Μακεδονικού κράτους στα βόρεια σύνορά της. Ευσεβής πόθος του ελληνικού εθνικισμού και κατ’ επέκταση της ελληνικής πολιτικής, ήταν η διάλυση της γειτονικής χώρας με ενδεχόμενα εδαφικά οφέλη. Αυτός είναι ο λόγος της τεράστιας αντιμακεδονικής εκστρατείας στις αρχές της δεκαετίας του ‘90. Η πολιτική αυτή σε πρώτη φάση απέτυχε, αφού η γειτονική χώρα κατάφερε σιγά-σιγά να σταθεί στα πόδια της, χάρη κυρίως στη στήριξη του διεθνή παράγοντα και τη θέληση του λαού της χώρας, για εθνική-κρατική χειραφέτηση. Η δεύτερη γραμμή επίθεσης ήταν, η πάση θυσία απομακεδονοποίηση του κράτους…
Η Ελλάδα εμποδίζοντας την είσοδο της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, κατάφερε να βάλει τη σφραγίδα της σε μια πολιτική κατασκευής εχθρού στα βόρεια σύνορά της. Η επόμενη μέρα, δεν θα είναι ίδια από εδώ και πέρα. Χρησιμοποιώντας το δικαίωμα του veto, έσπρωξε ένα φιλικό προς τη χώρα μας λαό στην αντίπαλη όχθη. Επίσης ενδυναμώνει και σφυρηλατεί τη μακεδονικότητα στο εσωτερικό της γειτονικής χώρας ακόμη περισσότερο. Ισχυροποιεί το μακεδονικό έθνος και τη μακεδονική εθνική ταυτότητα. Επιπλέον διέλυσε τις όποιες αυταπάτες είχαν στη γειτονική χώρα οι πολιτικοί της και η κοινωνία, για τις διαθέσεις και την πολιτική της Ελλάδος απέναντί τους. Αυτή η άρνηση συσπειρώνει τώρα όλους τους Μακεδόνες στη Δημοκρατία της Μακεδονίας, απέναντι σε αυτόν που αποκαλύφθηκε πλέον ως «εχθρός του έθνους». Η πολιτική της Ελλάδος και η τελευταία εχθρική ενέργεια του veto, οριοθετεί τώρα (δυστυχώς) τη «μακεδονικότητα», όχι ως ισότιμη ταυτότητα δίπλα στην «ελληνικότητα», αλλά απέναντί της…
…Σε ότι αφορά την ουσία του ζητήματος, τη μάχη για το όνομα και τη μακεδονικότητα, την έχασε η Ελλάδα στα τέλη του προπερασμένου και στις αρχές του περασμένου αιώνα, με τη γέννηση του εθνικού μακεδονικού κινήματος στην τότε οθωμανική Μακεδονία.
Οι τελευταίες εξελίξεις όμως είναι ιδιαίτερα ανησυχητικές για τη χώρα μας. Ανέδειξαν (για ακόμη μια φορά) το στείρο αντιαμερικανισμό και τη συνοχή του φαιοκόκκινου μετώπου σε επίπεδο πολιτικής πρακτικής. Η χώρα μας κλεισμένη στην «εθνικιστική της γυάλα», με την πλειοψηφία του λαού της εγκεφαλικά φιμωμένου, αρχίζει πλέον να έχει τα χαρακτηριστικά χώρας ανατολικού τύπου, με κοινοβουλευτικό μανδύα, και εθνικο-σοσιαλιστικά χαρακτηριστικά.
Τί να πρωτοσχολιάσει κανείς σε αυτόν τον οχετό βλακείας; Την «κατασκευή εχθρού» στα βόρεια σύνορά μας; Την ώρα που αρκούν οι εντός των συνόρων συνομώτες; Την ώρα που η οικονομία των Σκοπίων στηρίζεται (γεγονός που ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ απόλυτα!) στην ελληνική επιχειρηματικότητα; Για την «μακεδονική εθνότητα» δεν χρειάζεται να ξεμπροστιάζονται περισσότερο οι «εγκέφαλοι» του Ουράνιου Τόξου. Έχει φροντίσει (και γι’ αυτό…) το State Department των ΗΠΑ! Εκεί που το παραλλήρημα είναι εκτός ελέγχου, είναι τα «εθνικοσοσιαλιστικά χαρακτηριστικά» της Ελλάδας… Εδώ αναλαμβάνει η επιστήμη. Λένε όσα λένε επειδή οι προοδευτικοί πολιτικάντηδες κάθε απόχρωσης το επιτρέπουν. Να είναι βέβαιοι πως σε μία εθνικοσοσιαλιστική Ελλάδα δεν θα είχαν καμία ελπίδα…
Επαναλαμβάνουμε ότι για εμάς, η ρίζα του προβλήματος και ο μεγάλος κίνδυνος για την χώρα δεν είναι τόσο αυτού του τύπου οι ανακοινώσεις, όσο η αδράνεια του κράτους και της δικαιοσύνης να ασχοληθούν με το τι συμβαίνει μέσα στην ίδια μας την Πατρίδα. Είναι πολύ πιθανόν να …ξυπνήσουμε μια ωραία μέρα με «ανεξάρτητη Θράκη», κόμματα ψευδομακεδόνων, αλβανών, τούρκων κτλ.
Χαρακτηριστικό του εις βάρος της Ελλάδος κλίματος είναι και η απαράδεκτη προγραμματισμένη εκδήλωση στην Ευρωβουλή στις 17 Απριλίου, περί «τουρκικής» και «μακεδονικής» μειονότητας, στην οποία αντέδρασε (και είναι προς τιμή τους) μόνο το ΚΚΕ.
Δευτέρα 14 Απριλίου 2008
Εκθεση «Μύθος Germania»
Ο Α. Χιτλερ πεποισμενος για την νικη του στο Β'Παγκοσμιο Πολεμο σχεδιαζε να φτιαξει και να χτισει κτιρια με προτυπο τα αρχαιοελληνικα κτισματα.
Του Αδολφου ποτέ δεν του αρεσε το Βερολινο ετσι οπως ηταν χτισμενο. Το εβλεπε ''βρωμικο''μιας και ηταν επηρεασμενο απο αριστερες πολιτικες τασεις. Μεσα στο μυαλο του ομως ειχε ενα αλλο Βερολινο μολις θα τελειωνε ο πολεμος, διαφορετικο. Το περιφημο Οραμα του βερολινου για το 1950,ειχε προγραμματιστει λεπτομερως απο τον αρχιτεκτονα
Albert Speer και η οποια θα ηταν μια καινουρια μεγαλη πολη με το ονομα Germania.
Αυτο τον καιρο λοιπον στο βερολινο πραγματοποιειται μια εκθεση με μακεττες και μοντελα των σχεδιων αυτων,αλλα και με παρουσιαση σπανιων ντοκουμεντων και εγγραφων.
Η εκθεση ονομαζεται ''Μυθος Germania'' και πραγματικα δειχνει ποσο ''μακρια εβλεπε''ο Α.Χιτλερ και πως ονειρευοταν και σχεδιαζε την χωρα του. Πανω στον ποταμο Spree σχεδιαζε να φτιαξει το νεοκλασσικο θεατρο Speer.Eπιβλητικο με τρουλο που θα φαινονταν απο χιλιομετρα μακρια. Ενας θολος που θα εφτανε σε υψος τα 290 μετρα,αρκετα μεγαλυτερος απο τους αμερικανικους ουρανοξυστες. Μεγαλειωδη κτιρια που στην οψη θα εμοιαζαν τα αρχαια Ελληνικα,απο την Πυλη του Βραδεμβουργου μεχρι το τελευταιο ακρο της πολης και το αεροδρομιο Tempelhof.
Η εκθεση ''Μυθος Germania'' περιλαμβανει επισης σχεδια, φωτογραφιες και εγγραφα. Τα σχεδια του Α.Χιτλερ περιελαμβαναν και αλλες πολεις. Οπως το Μοναχο και η Νυρεμβεργη.
Τα σχεδια του ειχαν ηδη ξεκινησει απο το 1938 δημιουργωντας σηραγγες και υπογειο μετρό οπου οι τοιχοι ηταν εξ'ολοκληρου επενδυμενοι με μαρμαρο. Εργα που θα τα ζηλευαν ακομα και σημερα.
Η εκθεση ''Μυθος Germania'' θα ειναι ανοιχτη για ολο το 2008.
Παρασκευή 11 Απριλίου 2008
Ντάνιελ Φριντ, ο συντάκτης του χάρτη των Πεζοναυτών που παρουσίαζε τη "Μακεδονία του Αιγαίου"!
Ο περιβόητος αμερικανικός χάρτης σε εγχειρίδιο του Σώματος των Πεζοναυτών (USMC) με την ελληνική Μακεδονία να παρουσιάζεται ως «κατεχόμενη» που αποκαλύφθηκε στα τέλη του 2004, συντάχθηκε από τον Ντάνιελ Φριντ, βοηθό της υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ για θέματα Ευρώπης/Eυρασίας, γνωστού για τις εμπρηστικές παρεμβάσεις του στο Σκοπιανό ζήτημα. Ο διαβαθμισμένος αυτός χάρτης, που περιλαμβάνεται σε επίσημα έγγραφα του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ και χρησιμοποιείται από τα αμερικανικά στρατεύματα που επιχειρούν στα Βαλκάνια, παρουσιάζει τη Θεσσαλονίκη και τη Χαλκιδική ως εδάφη της FYROM κατεχόμενα από την Ελλάδα! Το αμερικανικό αυτό έγγραφο φέρει την ένδειξη «για υπηρεσιακή χρήση μόνο», τη χρονολογία "Νοέμβριος 1999" και είναι αριθμημένο, ώστε να είναι γνωστός ο κάτοχος του κάθε αντίγραφου. Οπως αναφέρεται στη δεύτερη σελίδα του, αυτό το έγγραφο «παρέχει βασικές πληροφορίες για τη Μακεδονία σχετικά με τη γεωγραφία, την ιστορία, το πολίτευμα, τις ένοπλες δυνάμεις, τις τηλεπικοινωνίες και τις συγκοινωνίες της». Και πιο κάτω: «Οι πληροφορίες αυτές σκοπό έχουν να εξοικειώσουν το στρατιωτικό προσωπικό με τις τοπικές συνήθειες και την τοπογραφία προκειμένου να βοηθηθούν στην αποστολή τους στη Μακεδονία». Αυτό το έγγραφο, όπως αναγράφεται, διανέμεται υπό την αιγίδα της Υπηρεσίας Πληροφοριών του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ και αντανακλά την ενιαία άποψη του προσωπικού της Υπηρεσίας Πληροφοριών του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ στη "Μακεδονία". Αναφέρουν ρητά ότι «η διάδοση και χρήση του εγγράφου αυτού επιτρέπεται μόνο για το επίσημο στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό των ΗΠΑ, του Ηνωμένου Βασιλείου, του Καναδά και της Αυστραλίας». Επίσης: «Οι φωτογραφίες και τα κείμενα που αναπαράγονται εδώ έχουν αντληθεί για έρευνα, σχολιασμό και ενημέρωση και προορίζονται για νόμιμη χρήση (fair use είναι η ακριβής έκφραση) από το αρμόδιο προσωπικό κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, περιλαμβανομένης της τοπικής αναπαραγωγής για εκπαίδευση. Η παραπέρα διάδοση του διασφαλισμένου με copyright υλικού που περιέχεται σ' αυτό το έγγραφο, συμπεριλαμβανομένων ακόμα και αποσπασμάτων και γραφικών, απαγορεύεται αυστηρώς με βάση το άρθρο 17 του κώδικα των ΗΠΑ».
Τρίτη 8 Απριλίου 2008
Πατριωτισμός και Ελευθερία
Ποιο είναι το μυστικό της ευτυχίας; Η ελευθερία. Και ποιο είναι το μυστικό της ελευθερίας; Η ανδρεία. Περικλής
Η ελευθερία είναι μία από τις σημαντικότερες αξίες του ανθρώπου. Είναι συνυφασμένη με την ίδια την ζωή, για την ακρίβεια νοηματοδοτεί την ύπαρξή της, δίνει περιεχόμενο και αξία. Η ελευθερία στον νεότερο Ελληνισμό συνδέθηκε με την Εθνεγερσία του 1821. Την κερδίσαμε, δεν μας την χάρισαν. Και την κερδίσαμε με αίμα και δάκρυα, στα πεδία των μαχών, με αρετή και τόλμη.
Ποιο ήταν το πρόταγμα για τους Έλληνες του 1821; Ήταν η διάσωση της θρησκείας τους ή μήπως συνέτρεχαν διάφοροι οικονομικοί λόγοι και για αυτό ξεσηκώθηκαν; Τίποτα από τα δύο. Διότι οι Τούρκοι είχαν συμβιβασθεί - μετά από αιώνες καταπιέσεως - με την διατήρηση της Ορθοδόξου χριστιανικής μας πίστεως, ήμασταν το «μιλιέτ των Ορθοδόξων Ελλήνων». Στην δε οικονομία υπήρχε η φορολόγηση της δεκάτης, καμία σχέση με την σημερινή φορολογική επιδρομή που υφίστανται οι Έλληνες εργαζόμενοι!
Τότε γιατί ξεσηκωθήκαμε; Για την Ελευθερία. Για να μπορούν οι Έλληνες να αποφασίζουν για το μέλλον τους ελεύθερα, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν δυνάστη. Για να αποφασίζουν και να εκλέγουν τους εκπροσώπους τους ελεύθερα. Για να κυβερνούν Έλληνες τους Έλληνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εντός του Έθνους εσωτερικές συγκρούσεις και ανταγωνισμοί, φιλονικίες και προσωπικές φιλοδοξίες, έριδες και λάθη. Αλλά, ακόμη και τότε, αυτά τα λάθη είναι δικά μας, εμείς τα διαπράξαμε και εμείς θα τα διορθώσουμε. Με την δική μας βούληση και δράση. Ελεύθερα.
Ποιος ήταν ο μηχανισμός εκείνος και το θεσμικό πλαίσιο που εξασφάλιζε την ελευθερία; Ήταν - και είναι - το εθνικό κράτος, παιδί της Γαλλικής επαναστάσεως. Το εθνικό κράτος εγγυήθηκε την συλλογική εθνική ελευθερία μέσω της δημιουργίας τακτικού στρατού και παράλληλα προστάτευε τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών μέσω της συμμετοχικής δημοκρατίας. Πριν την ύπαρξη του εθνικού κράτους τα έθνη και οι πολίτες ήταν υπόδουλοι σε πολυεθνικά αυτοκρατορικά μορφώματα.
Κατ’ αυτό τον τρόπο ο πατριωτισμός, η αφυπνισμένη εθνική συνείδηση και ταυτότητα, ο εθνικισμός, συνδέθηκαν με την ελευθερία. Ταυτίστηκαν ως αξίες, με διαχρονική ισχύ και καθολικότητα. Αν ένα κράτος ή ένας δυνάστης ήθελε να καταργήσει την ελευθερία ενός λαού έπρεπε να κατακτήσει το εθνικό κράτος που προστάτευε το έθνος και τους πολίτες του.
Παλαιότερα, η κατάλυση της ελευθερίας γινόταν μέσω του πολέμου. Σήμερα που είμαστε «πολιτισμένοι» γίνεται μέσω διαφόρων «συμμαχιών» στις οποίες υπάρχουν υποτελή έθνη, τα οποία απλώς νομιμοποιούν τις ανεξέλεγκτες αποφάσεις των ισχυρών. Σήμερα δεν χρειάζεται να περάσουν οι στρατοί τα σύνορα. Υπάρχει σε πολιτικό επίπεδο το Ευρωσύνταγμα και η εκχώρηση των αρμοδιοτήτων του εθνικού κοινοβουλίου στους μη-εκλεγμένους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, καθώς και η κερκόπορτα του «πολιτιστικού ιμπεριαλισμού»: η υπονόμευση της γλώσσας και του θρησκευτικού αισθήματος, η διαστρέβλωση της ιστορίας, η αμερικανοποίηση του πολιτισμού και η φολκλοροποίηση της παραδόσεως.
Για να υπάρξει όμως πραγματική ελευθερία πρέπει να υπάρχουν επιλογές. Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα διαφορετικής επιλογής τότε ουσιαστικά δεν υφίσταται ελευθερία. Σήμερα η παγκοσμιοποίηση θέλει άτομα-καταναλωτές χωρίς ρίζες, ανέστιους, δίχως παραδόσεις και βιώματα. Θέλει άτομα χωρίς διαχρονικούς δεσμούς με το περιβάλλον τους. Η ποικιλομορφία, που αποτελεί τον πλούτο της ανθρωπότητος, είναι εχθρός για την παγκοσμιοποίηση. Για αυτό και η παγκοσμιοποίηση μάχεται τα εθνικά κράτη, τις εθνικές ταυτότητες, τις παραδόσεις και τους πολιτισμούς. Μάχεται την ίδια την ελευθερία.
Και ελευθερία είναι να είσαι ο εαυτός σου. Να μην έχεις αλλοτριωθεί. Σημαίνει ότι έχεις αίσθηση της ιστορίας σου, της καταγωγής σου, έχεις συλλογικά βιώματα και αντιστάσεις, έχεις νόημα ζωής. Έχεις ακόμη και άλλη αντίληψη του χρόνου, διότι αποτελείς μέρος μίας αδιάσπαστης αλυσίδος που χάνεται στην ιστορία. Δεν ζεις στο εφήμερο σήμερα, αλλά ατενίζεις την ζωή και το ιστορικό γίγνεσθαι μέσα από τις γενεές που πέρασαν και αυτές που θα έρθουν.
Επειδή ακριβώς το σημερινό διεθνιστικό πολιτικό σύστημα αντιλαμβάνεται την δύναμη και την αξία της ελευθερίας προσπαθεί να την διαστρεβλώσει. Προσπαθεί να της δώσει μία καταναλωτική σημασία, να την αποσυνδέσει από τις ιστορικές και νοηματικές της διαδρομές, να την κάνει ακίνδυνη για την παγκοσμιοποίηση και την Νέα Τάξη.
Εδώ έγκειται η δική μας ιστορική αποστολή. Να νοηματοδήσουμε ξανά την έννοια και την αξία της ελευθερίας. Να την επανασυνδέσουμε με το Έθνος, την κοινωνία και τους πολίτες. Να την κάνουμε ασπίδα προστασίας του πολιτισμού μας.
Τα μυθεύματα της παγκοσμιοποιήσεως καταρρέουν. Δεν υπάρχουν «πολίτες του κόσμου» και «παγκόσμια δημοκρατία», διότι ότι είναι παντού είναι και πουθενά. Η ελευθερία και η δημοκρατία έχουν εθνικά σύνορα. Συνδέονται με πατρίδες και πολιτισμούς. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται κάποιος ότι υπερασπίζεται την ελευθερία και παράλληλα να λοιδορεί την εθνική ταυτότητα, να υπονομεύει τις εξουσίες του εθνικού κράτους και τις νομοθετικές αρμοδιότητες του εθνικού κοινοβουλίου.
Η σύζευξη του Πατριωτισμού και της Ελευθερίας είναι η ιστορική πρόκληση της εποχής μας. Το πατριωτικό κίνημα σήμερα είναι ο τελευταίος υπερασπιστής της ελευθερίας των Ελλήνων. Και για αυτό ο πατριωτισμός δεν είναι απομεινάρι του χθες αλλά προπομπός του αύριο.
Στην ιστορία ενός έθνους, αλλά και στην δημοκρατία, δεν υπάρχουν μονόδρομοι και αναπόδραστες πολιτικές. Διότι τότε φαλκιδεύεται η βούληση του λαού και του έθνους και εκχωρείται η διακυβέρνηση της χώρας σε ξένα κέντρα αποφάσεων και σε μία αποεθνικοποιημένη ελίτ, αυτό που ο Καστοριάδης ονόμαζε ως «κοινοβουλευτική ολιγαρχία».
Ο Πατριωτισμός λοιπόν είναι οργανικά συνδεδεμένος με την Ελευθερία και την Δημοκρατία. Το Σύνταγμα των Ελλήνων, στο τελευταίο άρθρο του, εναποθέτει την υπεράσπισή του στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Ας αναλογισθούμε όλοι τις ευθύνες μας έναντι του Έθνους και της Ιστορίας. Η ιστορία δεν θα μας χαρισθεί αν φανούμε ανάξιοι των περιστάσεων. Και ο μόνος δρόμος για να υπερασπισθούμε την ελευθερία είναι να αγωνιζόμαστε για την εθνική ανεξαρτησία. Για κάποιους αυτό ήταν απλώς ένα σύνθημα. Για εμάς όμως είναι κοσμοθεωρία και τρόπος ζωής.
Η ελευθερία είναι μία από τις σημαντικότερες αξίες του ανθρώπου. Είναι συνυφασμένη με την ίδια την ζωή, για την ακρίβεια νοηματοδοτεί την ύπαρξή της, δίνει περιεχόμενο και αξία. Η ελευθερία στον νεότερο Ελληνισμό συνδέθηκε με την Εθνεγερσία του 1821. Την κερδίσαμε, δεν μας την χάρισαν. Και την κερδίσαμε με αίμα και δάκρυα, στα πεδία των μαχών, με αρετή και τόλμη.
Ποιο ήταν το πρόταγμα για τους Έλληνες του 1821; Ήταν η διάσωση της θρησκείας τους ή μήπως συνέτρεχαν διάφοροι οικονομικοί λόγοι και για αυτό ξεσηκώθηκαν; Τίποτα από τα δύο. Διότι οι Τούρκοι είχαν συμβιβασθεί - μετά από αιώνες καταπιέσεως - με την διατήρηση της Ορθοδόξου χριστιανικής μας πίστεως, ήμασταν το «μιλιέτ των Ορθοδόξων Ελλήνων». Στην δε οικονομία υπήρχε η φορολόγηση της δεκάτης, καμία σχέση με την σημερινή φορολογική επιδρομή που υφίστανται οι Έλληνες εργαζόμενοι!
Τότε γιατί ξεσηκωθήκαμε; Για την Ελευθερία. Για να μπορούν οι Έλληνες να αποφασίζουν για το μέλλον τους ελεύθερα, χωρίς να ρωτήσουν κανέναν δυνάστη. Για να αποφασίζουν και να εκλέγουν τους εκπροσώπους τους ελεύθερα. Για να κυβερνούν Έλληνες τους Έλληνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν εντός του Έθνους εσωτερικές συγκρούσεις και ανταγωνισμοί, φιλονικίες και προσωπικές φιλοδοξίες, έριδες και λάθη. Αλλά, ακόμη και τότε, αυτά τα λάθη είναι δικά μας, εμείς τα διαπράξαμε και εμείς θα τα διορθώσουμε. Με την δική μας βούληση και δράση. Ελεύθερα.
Ποιος ήταν ο μηχανισμός εκείνος και το θεσμικό πλαίσιο που εξασφάλιζε την ελευθερία; Ήταν - και είναι - το εθνικό κράτος, παιδί της Γαλλικής επαναστάσεως. Το εθνικό κράτος εγγυήθηκε την συλλογική εθνική ελευθερία μέσω της δημιουργίας τακτικού στρατού και παράλληλα προστάτευε τα ατομικά δικαιώματα των πολιτών μέσω της συμμετοχικής δημοκρατίας. Πριν την ύπαρξη του εθνικού κράτους τα έθνη και οι πολίτες ήταν υπόδουλοι σε πολυεθνικά αυτοκρατορικά μορφώματα.
Κατ’ αυτό τον τρόπο ο πατριωτισμός, η αφυπνισμένη εθνική συνείδηση και ταυτότητα, ο εθνικισμός, συνδέθηκαν με την ελευθερία. Ταυτίστηκαν ως αξίες, με διαχρονική ισχύ και καθολικότητα. Αν ένα κράτος ή ένας δυνάστης ήθελε να καταργήσει την ελευθερία ενός λαού έπρεπε να κατακτήσει το εθνικό κράτος που προστάτευε το έθνος και τους πολίτες του.
Παλαιότερα, η κατάλυση της ελευθερίας γινόταν μέσω του πολέμου. Σήμερα που είμαστε «πολιτισμένοι» γίνεται μέσω διαφόρων «συμμαχιών» στις οποίες υπάρχουν υποτελή έθνη, τα οποία απλώς νομιμοποιούν τις ανεξέλεγκτες αποφάσεις των ισχυρών. Σήμερα δεν χρειάζεται να περάσουν οι στρατοί τα σύνορα. Υπάρχει σε πολιτικό επίπεδο το Ευρωσύνταγμα και η εκχώρηση των αρμοδιοτήτων του εθνικού κοινοβουλίου στους μη-εκλεγμένους γραφειοκράτες των Βρυξελλών, καθώς και η κερκόπορτα του «πολιτιστικού ιμπεριαλισμού»: η υπονόμευση της γλώσσας και του θρησκευτικού αισθήματος, η διαστρέβλωση της ιστορίας, η αμερικανοποίηση του πολιτισμού και η φολκλοροποίηση της παραδόσεως.
Για να υπάρξει όμως πραγματική ελευθερία πρέπει να υπάρχουν επιλογές. Αν δεν υπάρχει η δυνατότητα διαφορετικής επιλογής τότε ουσιαστικά δεν υφίσταται ελευθερία. Σήμερα η παγκοσμιοποίηση θέλει άτομα-καταναλωτές χωρίς ρίζες, ανέστιους, δίχως παραδόσεις και βιώματα. Θέλει άτομα χωρίς διαχρονικούς δεσμούς με το περιβάλλον τους. Η ποικιλομορφία, που αποτελεί τον πλούτο της ανθρωπότητος, είναι εχθρός για την παγκοσμιοποίηση. Για αυτό και η παγκοσμιοποίηση μάχεται τα εθνικά κράτη, τις εθνικές ταυτότητες, τις παραδόσεις και τους πολιτισμούς. Μάχεται την ίδια την ελευθερία.
Και ελευθερία είναι να είσαι ο εαυτός σου. Να μην έχεις αλλοτριωθεί. Σημαίνει ότι έχεις αίσθηση της ιστορίας σου, της καταγωγής σου, έχεις συλλογικά βιώματα και αντιστάσεις, έχεις νόημα ζωής. Έχεις ακόμη και άλλη αντίληψη του χρόνου, διότι αποτελείς μέρος μίας αδιάσπαστης αλυσίδος που χάνεται στην ιστορία. Δεν ζεις στο εφήμερο σήμερα, αλλά ατενίζεις την ζωή και το ιστορικό γίγνεσθαι μέσα από τις γενεές που πέρασαν και αυτές που θα έρθουν.
Επειδή ακριβώς το σημερινό διεθνιστικό πολιτικό σύστημα αντιλαμβάνεται την δύναμη και την αξία της ελευθερίας προσπαθεί να την διαστρεβλώσει. Προσπαθεί να της δώσει μία καταναλωτική σημασία, να την αποσυνδέσει από τις ιστορικές και νοηματικές της διαδρομές, να την κάνει ακίνδυνη για την παγκοσμιοποίηση και την Νέα Τάξη.
Εδώ έγκειται η δική μας ιστορική αποστολή. Να νοηματοδήσουμε ξανά την έννοια και την αξία της ελευθερίας. Να την επανασυνδέσουμε με το Έθνος, την κοινωνία και τους πολίτες. Να την κάνουμε ασπίδα προστασίας του πολιτισμού μας.
Τα μυθεύματα της παγκοσμιοποιήσεως καταρρέουν. Δεν υπάρχουν «πολίτες του κόσμου» και «παγκόσμια δημοκρατία», διότι ότι είναι παντού είναι και πουθενά. Η ελευθερία και η δημοκρατία έχουν εθνικά σύνορα. Συνδέονται με πατρίδες και πολιτισμούς. Δεν μπορεί να ισχυρίζεται κάποιος ότι υπερασπίζεται την ελευθερία και παράλληλα να λοιδορεί την εθνική ταυτότητα, να υπονομεύει τις εξουσίες του εθνικού κράτους και τις νομοθετικές αρμοδιότητες του εθνικού κοινοβουλίου.
Η σύζευξη του Πατριωτισμού και της Ελευθερίας είναι η ιστορική πρόκληση της εποχής μας. Το πατριωτικό κίνημα σήμερα είναι ο τελευταίος υπερασπιστής της ελευθερίας των Ελλήνων. Και για αυτό ο πατριωτισμός δεν είναι απομεινάρι του χθες αλλά προπομπός του αύριο.
Στην ιστορία ενός έθνους, αλλά και στην δημοκρατία, δεν υπάρχουν μονόδρομοι και αναπόδραστες πολιτικές. Διότι τότε φαλκιδεύεται η βούληση του λαού και του έθνους και εκχωρείται η διακυβέρνηση της χώρας σε ξένα κέντρα αποφάσεων και σε μία αποεθνικοποιημένη ελίτ, αυτό που ο Καστοριάδης ονόμαζε ως «κοινοβουλευτική ολιγαρχία».
Ο Πατριωτισμός λοιπόν είναι οργανικά συνδεδεμένος με την Ελευθερία και την Δημοκρατία. Το Σύνταγμα των Ελλήνων, στο τελευταίο άρθρο του, εναποθέτει την υπεράσπισή του στον πατριωτισμό των Ελλήνων. Ας αναλογισθούμε όλοι τις ευθύνες μας έναντι του Έθνους και της Ιστορίας. Η ιστορία δεν θα μας χαρισθεί αν φανούμε ανάξιοι των περιστάσεων. Και ο μόνος δρόμος για να υπερασπισθούμε την ελευθερία είναι να αγωνιζόμαστε για την εθνική ανεξαρτησία. Για κάποιους αυτό ήταν απλώς ένα σύνθημα. Για εμάς όμως είναι κοσμοθεωρία και τρόπος ζωής.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
